„Polska Podziemna”

SANOJCA Antoni



Inż. SANOJCA Antoni

Pułkownik.


Pseudonimy:"Cis", "Kortum", "Skaleń".


Urodzony: 4 czerwca 1899 r. w Rzeszowie.

Zmarł:25 lipca 1990 r., w Warszawie.



Promocje:
Pułkownik.: 1944 r.
Podpułkownik.: 1940 r.
major.:

Funkcje:
Służba w 6 pp Legionów.: 1915 - ??
Służba w 10 Dywizji Piechoty .: (podczas wojny polsko - bolszewickiej 1920 r.)
Dowódca pododcinka "Wola" obrony Warszawy.: wrzesień 1939 r.
Współorganizator i szef Oddziału I (Organizacyjnego) Dowództwa Głównego Służby Zwycięstwu Polski.: wrzesień 1939 - styczeń 1940 r. (?)
Szef Oddziału I Organizacyjnego Komendy Okupacji Niemieckiej.: styczeń - czerwiec 1940 r.
Szef Oddziału I Organizacyjnego Komendy Głównej ZWZ.: czerwiec 1940 - luty 1942 r.
Szef Oddziału I Organizacyjnego Komendy Głównej Armii Krajowej.: luty 1942 - 12 lipca 1944 r.
Zastępca Szefa Sztabu KG AK do spraw organizacyjnych.: 13 lipca 1944 - ??
Szef komórki KG AK pod krpyptonimem "Iko", zajmującej się organizacją komórek pracy podziemnej w obozach jenieckich i obozach pracy na terenach okupowanych i w III Rzeszy.: ?? - ??
Pełnomocnik Komendy Głównej AK w kontaktach z Szarymi Szeregami.: ??
Dowódca grupy "Północ" walczącej podczas Powstania Warszawskiego (m.in na Starówce).: 1944 r. Więzień Oflagu II C Woldenberg.: październik 1944 - ??.
Komendant Obszaru Południowego Delegatury Sił Zbrojnych.: kwiecień 1945 - ??

Opinie:

Notatki:
Syn Józefa nauczyciela gimnazjalnego i Marii z domu Szulc.
Żołnierz Legionów, uczestnik wojny polsko - bolszewickiej. W okresie międzywojennym był oficerem służby stałej. W chwili wybuchu wojny, we wrześniu 1939 r., był majorem służby stałej.
Jako szef Oddziału I KG AK był m.in. głównym organizatorem procesów scaleniowych Armii Krajowej z innymi organizacjami podziemnymi, a także pełnomocnikiem jej dowództwa w kontaktach z podziemnym harcerstwem (Szarymi Szeregami).
Podczas Powstania Warszawskiego został cięzko ranny w rękę i nogę. Po ustaniu walk w stolicy, dostał się do niewoli.

W pierwszej połowie lutego 1945 r., nawiązał kontakt z Komendantem Głównym AK - Leopoldem Okulickim, który utrzymał aż do aresztowania "Niedźwiadka".
W połowie kwietnia 1945 r., otrzymał z rąk płk. Rzepeckiego nominację na Komendanta Obszaru Południowego Delegatury Sił Zbrojnych, obejmującego tereny województw: krakowskiego, rzeszowskiego, górnośląskiego, dolnośląskiego.
Wspólnie z Rzepeckim zredagował deklarację ideową organizacji WiN pt.: "O Wolność Obywatela i Niezawosłość Państwa - wytyczne ideowe".
W pierwszych dniach września 1945 r., jako Komendant Obszaru Poudniowego, brał udział w zebraniu konspiracyjnym, zorganizowanym w Warszawie, na którym powołano organizację "Wolność i Niezawisłość".
Po utowrzeniu WiN, jako Prezes Obszaru Południowego, był organizatorem jej struktur na terenach południowej Polski.
Aresztowany 5 listopada 1945 r., na dworcu kolejowym w Łodzi, został przewieziony do Warszawy.

Wyrokiem WSR w Warszawie z 3 lutego 1947 r., skazany został na łączną karę 6 lat więzienia. Decyzją z dnia 5 lutego 1947 r., Prezydent RP skorzystał z prawa łaski i darował mu kare w całości. Ponownie więziony w latach 1949 - 1953.
W 1988 r., odmówił przyjęcia od władz komunistycznych, awansu do stopnia generała brygady. Zmarł 25 lipca 1990 r., w Warszawie.

Odznaczenia m.in.:
Krzyż Virtuti Militari V klasy.:
Krzyż Virtuti Militari IV klasy.:
Krzyż Niepodleglości.:
Krzyż Walecznych (4-krotnie).



powrót


© copyright 2005 - 2007, Radosław ""Butryk"" Butryński
Design by Scypion