Haubica polowa 122-мм дивизионная гаубица образца 1909/37 года

Kaliber: 121,92 mm
Amunicja: 122x159R
Masa: na stanowisku 1340 kg
Masa lufy: z zamkiem 475 kg
Długość lufy: z zamkiem1690 mm
(w tym część gwintowana 1132,7 mm)
Kąt ostrzału w elewacji: od -5° do +43°
Kąt ostrzału w azymucie:
Szybkostrzelność: 4 strz./min

Historia konstrukcji:

Haubica opracowana w niemieckich zakładach Krupp na początku XX wieku i przyjeta na uzbrojenie carskiej Rosji w 1910 roku. Fabryka Nr 172 z Permu podjęła się w latach 30-tych modernizacji posiadanych egzemplarzy poprzez dostosowanie dział do silniejszego ładunku miotającego (wzmocniona komora nabojowa o wymiarach identycznych ze 122 mm haubicą wz. 1910/30, dodany na końcu lufy hamulec wylotowy). Modernizacji poddano około 800 egzemplarzy (między 778 a 881).

Opis konstrukcji:

Zamek klinowy o ruchu poziomym (systemu Erhardt). Łoże dolne skrzynkowe, jednoogonowe. Oporopowrotnik hydrauliczno-sprężynowy umieszczony pod lufą. Celownik i układ naprowadzania znajdowały się po lewej stronie zamka. Koła drewniane ze stalową obręczą dostosowane do holowania trakcją konną z prędkością do 8 km/h.

Źródła:

Terry Gardner, Peter Chamberlain „Enzyklopädie deutscher waffen 1939-1945”, wyd. Motorbuch Verlag, 2006

Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak „Encyklopedia współczesnej broni palnej”, wyd.WIS, 1993

А. Иванов „Артиллерия СССР в период Второй Мировой Войны”, wyd. Издателски Дом «Нева», 2003

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.