Moździerz 37-мм миномет-лопата образца 1939 года

Kaliber: 37 mm
Masa: 2,4 kg
Długość lufy: z obsadą 520 mm (przewód lufy 375 mm)
Szybkostrzelność: 20 strz./min

Historia konstrukcji:
Lekki moździerz opracowany w drugiej połowie lat 30-tych w ZSRR. Dodatkowo pełnił on także funkcję dość dużej łopatki saperskiej. W żadnej roli się nie sprawdził – jako moździerz strzelał zbyt lekkim granatem, a jako łopata był zdecydowanie zbyt ciężki. W efekcie podczas wojny rosyjscy żołnierze wyrzucali go przy pierwszej okazji.

Opis konstrukcji:
Gładkościenna lufa pełniąca także rolę trzonka była osadzona zawiasowo na płycie oporowej uformowanej w szpadel łopatki-saperki. Przed rozpoczęciem ognia rozkładano także lekką przednią podpórkę. Nakłucie spłonki ładunku miotającego poprzez stałą iglicę znajdującą się na dnie obsady lufy. Broń nie była wyposażona w jakiekolwiek przyrządy celownicze lub mechanizmy naprowadzania.

Amunicja:

Granat odłamkowy

Masa pocisku: 0,50 kg
Prędkość wylotowa: 70 m/s
Donośność: od 60 m do 250 m

Pocisk stabilizowany w locie za pomocą brzechw. Zaopatrzony w stały ładunek miotający i głowicowy zapalnik uderzeniowy.

W służbie niemieckiej przejęte egzemplarze otrzymały oznaczenie 3,7 cm Spatengranatwerfer 161 (r).

Źródła:
Terry Gardner, Peter Chamberlain „Enzyklopädie deutscher waffen 1939-1945”, wyd. Motorbuch Verlag, 2006
Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak „Encyklopedia współczesnej broni palnej” Wydawnictwo WIS, Warszawa 1993

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.