Moździerz 50-мм ротный миномет образца 1940 года

Kaliber: 50 mm
Masa: na stanowisku 9,3 kg, w transporcie 12 kg
Długość lufy: z zamkiem 630 mm (przewód lufy 525 mm)
Kąt ostrzału w elewacji: +45° lub +82°
Kąt ostrzału w azymucie: 15° przy kącie podniesienia lufy 45°
lub 6° przy kącie podniesienia lufy 82°
Szybkostrzelność: 30 strz./min

Historia konstrukcji:
Lekki moździerz opracowany w 1940 roku w ZSRR przez zespół konstruktorów pod kierownictwem W. N. Szamarina. Ponownie powrócono do metody regulowania donośności poprzez upuszczanie gazów przez boczny otwór w lufie. W produkcji dwójnogu i podstawy zastosowano nowoczesną technologię tłoczenia elementów z blachy, w miejsce kosztownej i czasochłonnej obróbki skrawaniem. Konstruktorom udało się także zmniejszyć masę broni na stanowisku bojowym.

Opis konstrukcji:
Gładkościenna lufa osadzona na płycie oporowej. Nakłucie spłonki ładunku miotającego poprzez stałą iglicę znajdującą się na dnie lufy. Śrubowy mechanizm podniesieniowy zakończony małą korbką rozchylał na bok nogi dwójnogu
.

Amunicja:

Granat odłamkowy O-822

Masa pocisku: 0,85 kg
Prędkość wylotowa: 55 m/s lub 96 m/s
Donośność: od 60 m do 800 m

Pocisk stabilizowany w locie za pomocą brzechw. Zaopatrzony w stały ładunek miotający i głowicowy zapalnik uderzeniowy.

W służbie niemieckiej przejęte egzemplarze otrzymały oznaczenie 5 cm Granatwerfer 205/3 (r).

Źródła:
Terry Gardner, Peter Chamberlain „Enzyklopädie deutscher waffen 1939-1945”, wyd. Motorbuch Verlag, 2006
Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak „Encyklopedia współczesnej broni palnej” Wydawnictwo WIS, Warszawa 1993

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.