Moździerz 82-мм батальонный миномет образца 1937 года

Kaliber: 82 mm
Masa: na stanowisku 56 kg (bez juków, z celownikiem),
w transporcie 61 kg
Długość lufy: z zamkiem 1360 mm (przewód lufy 1225 mm)
Kąt ostrzału w elewacji: od +45° do +85°
Kąt ostrzału w azymucie: od 11° przy kącie podniesienia lufy 45°,
do 6° przy kącie podniesienia lufy 85°
Szybkostrzelność: 20 strz./min

Historia konstrukcji:
Moździerz opracowany w 1937 roku w ZSRR przez zespół konstruktorów pod kierownictwem B. I. Szawyrina.
Rozwiniecie konstrukcji 82 mm moździerza wz. 1936. Zasadniczą innowacją było zastosowanie sprężynowego osłabiacza odrzutu i zmiana kształtu płyty oporowej z prostokątnego na okrągłą.

Opis konstrukcji:
Klasyczna konstrukcja z gładkościenną lufą z zamkiem iglicowym (z bezpiecznikiem przed podwójnym załadowaniem zamocowany na zgrubieniu wylotowym lufy), dwójnożną podstawą (z mechanizmami: kierunkowym, podniesieniowym, poziomującym, dźwigarem i osłabiaczem odrzutu) oraz płyty oporowej o kształcie kołowym. Osłabiacz podrzutu mocowany do dźwigara dwójnogu ma postać dwóch cylindrów mieszczących po dwie sprężyny (główną i zderzakową). Do kierowania ogniem stosowano prosty celownik przeziernikowy z poziomicą. Obsługa moździerza liczyła 4 osoby.

Do transportu rozkładany na 3 podzespoły przenoszone na plecach żołnierzy obsługi:
– masa juku z lufą 19 kg
– masa juku z dwójnogiem 20 kg
– masa juku z płytą oporową 22 kg

Amunicja:

Granat odłamkowy O-832

Masa pocisku: 3,31 kg
Masa materiału wybuchowego: 0,40 kg
Prędkość wylotowa: od 70 m/s do 202 m/s
Donośność: od 220 m do 3000 m

Pocisk stabilizowany w locie za pomocą brzechw. Zaopatrzony w głowicowy zapalnik uderzeniowy M-1. Stosowano 7 ładunków miotających.

Granat odłamkowy O-832D

Masa pocisku: 3,10 kg
Masa materiału wybuchowego: 0,40 kg
Prędkość wylotowa: od 70 m/s do 202 m/s
Donośność: od 220 m do 3000 m

Uproszczona amunicja opracowana podczas wojny. Pocisk stabilizowany w locie za pomocą brzechw. Zaopatrzony w ebonitowy głowicowy zapalnik uderzeniowy MP-82. Stosowano 7 ładunków miotających.

Dymna D-832

Masa pocisku: 3,46 kg
Masa materiału wybuchowego: 0,06 kg
Masa substancji dymotwórczej: 0,46 kg
Prędkość wylotowa: od 70 m/s do 202 m/s
Donośność: od 220 m do 3000 m

Pocisk stabilizowany w locie za pomocą brzechw. Zaopatrzony w ebonitowy głowicowy zapalnik uderzeniowy MP-82. Stosowano 7 ładunków miotających.

W służbie niemieckiej przejęte egzemplarze otrzymały oznaczenie 8,14 cm Granatwerfer 274/2 (r). Przy użyciu standardowej niemieckiej amunicji kalibru 81,4 mm następował wypływ gazów prochowych przed pociskiem (gładka lufa, między pierścieniami uszczelniającymi na pocisku a ścianką lufy odstęp 0,6 mm), co powodowało drastyczny spadek zasięgu i celności prowadzonego ognia.

Źródła:
Terry Gardner, Peter Chamberlain „Enzyklopädie deutscher waffen 1939-1945”, wyd. Motorbuch Verlag, 2006
Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak „Encyklopedia współczesnej broni palnej” Wydawnictwo WIS, Warszawa 1993

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.