Pojazd amfibijny Amphibian, 4-ton, 8×8, GS Terrapin Mk. 1

Amfibia Terrapin Mk. 1
Amfibia Terrapin Mk. 1

Historia konstrukcji:

Pojazd amfibijny opracowany w 1942 roku w brytyjskich zakładach Thornycroft w Basingstoke. Zespołem projektowym kierował Charles Burton. Wykorzystano układ konstrukcyjny wcześniejszego pojazdu amfibijnego Humber Hexonaut. Od czerwca 1943 roku pojazd był produkowany seryjnie w zakładach Morris Motors Ltd. w Adderley Park (firma ta używała marki Morris Commercial), gdzie powstała seria 500 egzemplarzy.

Utrudniony dostęp do rozdzielonego kabiną przedziału transportowego zadecydował o opracowaniu nowego pojazdu amfibijnego Terrapin Mk. 2.

Amfibia Terrapin Mk. 1
Amfibia Terrapin Mk. 1

Zastosowanie:

Debiut bojowy nowego pojazdu miał miejsce 9 października 1944 roku podczas walk o ujście rzeki Scheldt, co miało umożliwić uzyskanie przez Aliantów swobodnego dostępu do zdobytego miesiąc wcześniej belgijskiego portu Antwerpia.

Amfibia Terrapin Mk. 1
Amfibia Terrapin Mk. 1

Dane techniczne:

Załoga:
Masa:
 
Ładowność:
Wymiary:
Układ napędowy:
Jednostka napędowa:
 
 
Skrzynia przekładniowa:
Prędkość maksymalna:
Zasięg:
2 osoby
własna 6.909 kg,
całkowita 12.015 kg
4 tony
7.010 x 2.670 x 2.920 mm
8×8
2 silniki 8-cyl. w układzie widlastym, chłodzone cieczą,
zapłon iskrowy, pojemność 3.917 cm3,
typu Ford 239 o mocy 95 KM przy 3.600 obr./min
3 biegi do przodu plus wsteczny, terenowy reduktor
na drodze 24 km/h, w wodzie 8 km/h
na drodze 240 km

Amfibia Terrapin Mk. 1
Amfibia Terrapin Mk. 1

Opis konstrukcji:

Wysoki spawany kadłub w kształcie łodzi. Załoga zajmowała miejsce w odkrytej kabinie umieszczonej po środku pojazdu, natomiast przedziały transportowe umieszczono z przodu i z tyłu. Dostęp do przedziału transportowego był bardzo utrudniony ze względu na wysokość kadłuba.

Na twardej nawierzchni pojazd opierał się na podłożu na 4 środkowych kołach – tylna para kół była lekko uniesiona, a przednia para była podniesiona jeszcze bardziej i miała kontakt z nawierzchnią tylko podczas wspinania się na przeszkody terenowe.

Zastosowano dwa umieszczone centralnie czterosuwowe silniki górnozaworowe (ohv) – średnica cylindra 80,96 mm, skok tłoka 95 mm, stopień sprężania 6,3:1. Każdy z silników poprzez przekładnię napędzał koła po jednej stronie pojazdu (w przypadku awarii jednego z nich nie było możliwe kontynuowanie jazdy). Sterowanie kierunkowe było realizowane dźwigniami, poprzez różnicowe zwiększanie obrotów silników po zewnętrznej stronie zakrętu przy równoczesnym przyhamowaniu kół po stronie przeciwnej.

Napęd w wodzie zapewniały 2 śruby napędowe umieszczone w tylnej części pojazdu. Sterowanie zapewniał ster typu okrętowego oraz możliwość różnicowania prędkość śrub napędowych.

Zastosowano używane w maszynach rolniczych duże niskociśnieniowe opony rozmiaru 13.00-24”. Koła były zamontowane na stałe do kadłuba, a amortyzacja nierówności podłoża ograniczała się do ugięcia opon.

Amfibia Terrapin Mk. 1
Amfibia Terrapin Mk. 1

Źródła:

David Fletcher „British military transport 1829-1956”, wyd. The Tank Muzeum, 1998

Instrukcja „Driver’s handbook for amphibian 4 ton 8×8 G.S Morris-Commercial ‚Terrapin’ (provisional)”, 1944

Instrukcja „Spare parts list for model amphibian 4 ton 8×8 G.S. ‚Terrapin’ (Mark 1)”, 1945

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.