Aparat centralny Centrale di tiro mod. 1941 „B.G.S.”

Historia konstrukcji:

Aparat centralny opracowany w 1940 roku we włoskim konsorcjum trzech zakładów przemysłu precyzyjnego: Borletti w Mediolanie, Galileo w Firenze oraz San Giorgio w Mediolanie. Produkowany seryjnie od 1941 roku.

Przyrząd ten umożliwiał naprowadzanie na cel do 6 armat plot typu 90/53 kalibru 90 mm lub armat plot 75/46 kalibru 75 mm.

Dane techniczne:

Obsługa:
Prędkość pozioma celu:
Prędkość pionowa celu:
Odległość celu:
Pułap celu:
Nastawy zapalnika pocisku:
6 osób
0-200 m/s (ok. 720 km/h)
do 195 m/s
od 1.100 do 12.000 m
do 10.000 m
od 2 do 42 sekund

Opis konstrukcji:

Elektromechaniczny przelicznik artyleryjski, który na podstawie danych ze zintegrowanego 4-metrowego dalmierza obliczał nastawy kątowe lufy i zapalnika czasowego dla dział artylerii przeciwlotniczej i przesyłał je za pomocą kabli elektrycznych.

Aparat był zabudowany na czterokołowej przyczepie zaopatrzonej w podpory stabilizujące pozwalające także na wypoziomowanie na stanowisku bojowym.

Źródło:

Instrukcja „Centrale di tiro B.G.S. – istruzione sul materiale e sul servizio”, 1951

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.