Armata przeciwpancerna 57-мм противотанковая пушка образца 1943 года (ЗИС-2M)

Historia konstrukcji:
Armata przeciwpancerna produkowana w ZSRR. W związku z pojawianiem się na froncie coraz lepiej opancerzonych czołgów niemieckich latem 1943 roku powrócono do koncepcji produkcji długolufowej 57 mm armaty przeciwpancernej wz. 1941 (ZIS-2). Konstrukcję w maksymalnym stopniu zunifikowano z produkowaną masowo 76 mm armatą dywizyjną wz. 1942 (ZIS-3). Działo pod oznaczeniem ZIS-2M przyjęto na uzbrojenie 15 lipca 1943 roku, a produkcję seryjną podjęły dwa zakłady: Fabryka Nr 92 im. Stalina w Gorkim oraz Fabryka Nr 235 «Большевик» (Bolszewik) z Leningradu. Do końca wojny wyprodukowano 9.645 egzemplarzy (produkcję działa kontynuowano aż do 1949 roku kończąc na 13.339 egzemplarzu).

Dane techniczne:

Kaliber:
Amunicja:
Masa:
 
Masa lufy:
Wymiary:
Wysokość linii ognia:
Długość lufy:
Odrzut lufy:
Kąt ostrzału w elewacji:
Kąt ostrzału w azymucie:
Szybkostrzelność:
57 mm
57x480R
na stanowisku 1123 kg,
w transporcie 1780 kg (z przodkiem)
340 kg
6.795×1.697×1.375 mm
875 mm
4.162 mm
970-1.100 mm
od -5° do +25°
54°
15 strz./min

Opis konstrukcji:
Lufa monolityczna, gwintowana, bez hamulca wylotowego. Zastosowano półautomatyczny zamek klinowy o ruchu pionowym. Hydrauliczny opornik umieszczony pod lufą, natomiast pneumatyczny powrotnik umieszczony nad lufą. Tarcza chroniąca obsługę o grubości 7 mm. Przyrządy celownicze typu PP1-2 były umieszczone po lewej stronie działa. Łoże dolne dwuogonowe, ogony rozstawne konstrukcji rurowej, zakończone lemieszami. Rozwarcie ogonów na stanowisku bojowym powodowało równoczesne zablokowanie zawieszenia kół jezdnych, które obejmowało sprężyny śrubowe. Wypełnione masą gąbczastą koła były dostosowane do trakcji motorowej z prędkością holowania do 40 km/h. Obsługa działa liczyła 6 osób.

Amunicja:

Stosowano amunicję scaloną pakowaną w skrzynki mieszczące 4 naboje. Używany wraz z działem przodek mieścił 6 takich skrzynek.

Przeciwpancerna Выстрел УБР-271

Masa naboju:
Masa pocisku:
Masa ładunku wybuchowego:
Masa ładunku miotającego:
Prędkość wylotowa:
6,61 kg
3,14 kg
0,014 kg
1,5 kg
990 m/s

Pocisk BR-271 typu APCHE miał tępogłowicowy korpus wykonany z wysokogatunkowej stali przykryty czepcem balistycznym, który w części tylnej zawierał niewielki ładunek wybuchowy pobudzany zapalnikiem dennym typu MD-5 lub MD-7. Dla celu o wysokości 2 metrów odległość strzału bezpośredniego wynosiła 1.120 m.

Przebijalność pancerza dla płyty odchylonej o 30 stopni od pionu:

Odległość Grubość płyty
500 m
1.000 m
1.500 m
2.000 m
85 mm
70 mm
60 mm
55 mm

Przeciwpancerna rdzeniowa Выстрел УБР-271П

Masa naboju:
Masa pocisku:
Masa ładunku miotającego:
Prędkość wylotowa:
5,4 kg
1,79 kg
1,7 kg
1.270 m/s

Pocisk BR-271P typu APCR zawierał wewnątrz lekkiego płaszcza podkalibrowy rdzeń wykonany z wysokogatunkowej stali. W części dennej znajdował się smugacz. Dla celu o wysokości 2 metrów odległość strzału bezpośredniego wynosiła 1.250 m.

Przebijalność pancerza dla płyty odchylonej o 30 stopni od pionu:

Odległość Grubość płyty
500 m
1.000 m
100 mm
75 mm

Odłamkowa Выстрел УO-271

Masa naboju:
Masa pocisku:
Masa ładunku wybuchowego:
Masa ładunku miotającego:
Prędkość wylotowa:
Donośność:
6,79 kg
3,75 kg
0,204 kg
0,97 kg
700 m/s
8.400 m

Pocisk odłamkowy O-271U typu HE miał prefabrykowany korpus dla zwiększenia fragmentacji na odłamki – był rozrywany niewielkim ładunkiem wybuchowym, do którego pobudzenia stosowano uderzeniowy zapalnik głowicowy typu KTM-1,  KTM-1U lub KTM-3. Dla celu o wysokości 2 metrów odległość strzału bezpośredniego wynosiła 800 m.

Kartacz Выстрел УЩ-271

Masa naboju:
Masa pocisku:
Masa ładunku miotającego:
6,7 kg
3,66 kg
0,97 kg

Pocisk Szcz-271 służył do obrony bezpośredniej stanowiska działa.. Po opuszczeniu lufy cienkościenny korpus pocisku (który mieścił 324 ołowianymi lotkami o masie 10,8 g każda) ulegał rozerwaniu, co powodowało że lotki rozlatywały się na boki pod kątem 6-9° i raziły skutecznie siłę żywą zajmującą obszar szeroki na 40 m i długi na 200 m.

W służbie niemieckiej przejęte egzemplarze otrzymały oznaczenie 5,7 cm Pak 208 (r).

Źródła:

Г. М. Третьяков „Боеприпасы артиллерии.”, 1947 r.

Terry Gander, Peter Chamberlain „Enzyklopädie deutscher waffen 1939-1945”, wyd. Motorbuch Verlag, 2006 r.

Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak „Encyklopedia współczesnej broni palnej”, wyd. WIS, 1993 r.

Internet:

www.rzeszow.mm.pl/~jowitek/

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.