Haubica polowa 100 mm Škoda M14/19

Historia konstrukcji:
Lekka haubica polowa 100 mm M14 została opracowana podczas Pierwszej Wojny Światowej w czechosłowackich zakładach Škoda a.s. w Pilźnie. Po wojnie zmodernizowana i przyjęta na uzbrojenie czechosłowackiej armii pod oznaczeniem 10 cm lehká houfnice vz. 14/19.

W latach 30-tych XX wieku Iran zakupił partię tych dział dla wyekwipowania swoich dywizji piechoty – 12 baterii.

Dane techniczne:

Kaliber:
Amunicja:
Masa:
 
Masa lufy:
Masa zamka:
Wymiary:
Długość lufy:
 
Kąt ostrzału w elewacji:
Kąt ostrzału w azymucie:
Szybkostrzelność:
100 mm
100x132R
na stanowisku 1.412 kg,
w transporcie 1.476 kg
z zamkiem 430 kg
37 kg
5.480 x 1.850 x 1.720 mm
z zamkiem 2.400 mm
(w tym część gwintowana 1.899)
od -7°30’ do +48°
5°30’
6 strz./min

Opis konstrukcji:
Lufa stalowa, gwintowana o 36 prawoskrętnych zwojach. Zastosowano zamek klinowy o ruchu poziomym. Hydrauliczny opornik i sprężynowy powrotnik umieszczone pod lufą. Przyrządy celownicze znajdowały się po lewej stronie lufy. Tarcza ochronna o grubości 4,7 mm. Łoże dolne skrzynkowe, jednoogonowe. Koła szprychowe, drewniane, z metalową obręczą, dostosowane do trakcji konnej. Obsługa działa liczyła 8 osób.

Amunicja:
Stosowano amunicję rozdzielnego ładowania z ładunkiem miotającym umieszczonym w mosiężnej łusce.

Odłamkowo-burząca

Masa pocisku:
Prędkość wylotowa:
Donośność:
16 kg
395 m/s
9.800 m

Pocisk typu HE zaopatrzony w głowicowy zapalnik uderzeniowy lub czasowy.

Źródła:

Terry Gander, Peter Chamberlain „Enzyklopädie deutscher waffen 1939-1945”, wyd. Motorbuch Verlag, 2006 r.

Internet:

http://forum.valka.cz/

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.