Samochód pancerny Car, Scout, „Dingo” (Aust.)

Historia konstrukcji:

Samochód pancerny opracowany w Australijskich zakładach Ford Motor Company. Wykorzystano podwozie samochodu ciężarowego Ford F30 ze skróconym rozstawem osi do 2794 mm i układem napędowym 4×4 konstrukcji firmy Marmon-Herrington. Pancerną nadbudowę produkowały zakłady Victorian Railways Commission z Newport.

Prototyp ukończono pod koniec grudnia 1941 roku a seryjną produkcję podjęto w lutym 1942 roku. Łącznie zbudowano 245 egzemplarzy.

Dane techniczne:

Załoga:
Masa:
Wymiary:
Rozstaw osi:
Rozstaw kół:
Układ napędowy:
Jednostka napędowa:
 
 
Skrzynia przekładniowa:
Prędkość maksymalna:
Zasięg:
Zbiornik paliwa:
Uzbrojenie:
Opancerzenie:
2 osoby
4495 kg
4572 x 2083 x 1854 mm, prześwit 235 mm
2794 mm
1772/1790 mm
4×4
silnik 8-cyl. w układzie V, chłodzony cieczą,
zapłon iskrowy, pojemność 3916 cm3 (239 cu.in.),
typu  Ford 59 o mocy 85 KM przy 3400 obr./min
4 biegi do przodu plus wsteczny
na drodze 90 km/h
na drodze 800 km
199 litrów
1 km .303 Bren
od 10 do 30 mm

Opis konstrukcji:

W przedziale załogowym transportowano ręczny karabin maszynowy Bren oraz radiostację W/S No. 19. Pojazdy drugiej serii produkcyjnej otrzymały mocniejsze silniki (95 KM przy 3800 obr./min). Dwa zbiorniki paliwa umieszczono na tylnej płycie kadłuba, poza przedziałem załogi. Zawieszenie kół na resorach piórowych. Stosowano opony z bieżnikiem terenowym rozmiaru 10.50-18.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.