Nasadka do miotania granatów Discharger, Grenade, Rifle No. 1 Mark I, 1½ inch

Discharger, Grenade, Rifle No. 1 Mark I, 1½ inch

Historia konstrukcji:

Nasadka do miotania granatów opracowana w Wielkiej Brytanii.

W ramach licencji była także produkowana w australijskich zakładach Metro Gas Co. w Melbourne (Victoria). Wyprodukowano 2.000 egzemplarzy.

 

Dane techniczne:

Kaliber:
Długość całkowita:
Masa:
Donośność:
63,5 mm (2,5 cala)
167 mm
1,13 kg
maksymalna 200 jardów

 

Opis konstrukcji:

Nasadka była mocowana na karabinach piechoty EY (Extra Yards) których łoża były wzmacniane drutem miedzianym. Montaż nasadki miotającej podnosił masę niezaładowanego karabinu do 12 funtów i 5 uncji oraz zwiększał długość całkowitą do 44,5 cala.

Karabin No.1 Mk. III

Do miotania granatów stosowano ślepe naboje karabinowe Cartridge, Rifle Grenade, .303 inch Ballistite H. Mk. IZ oraz Cartridge, Rifle Grenade, Cordite H Mk. IV.

Z nasadki wystrzeliwano głownie ręczne granaty obronne Mills No. 36M z zapalnikiem czasowym o zwłoce 7 sekund (w granatach ręcznych były to 4 sekundy) i specjalną płytką uszczelniającą wkręconą w część denną w miejsce zaślepki.

Donośność granatu była regulowana zaworem upustowym na bocznej ściance. Przy kącie 45 stopni przy zamkniętym zaworze uzyskiwano 200 jardów, natomiast przy zaworze w pełni otwartym 80 jardów.

Dla zwalczania pojazdów opancerzonych stosowano granaty przeciwpancerne No. 68 – dla ich naprowadzania na cel stosowano podniesiony standardowy celownik karabinu. Donośność maksymalna wynosiła między 60 a 75 jardów.

W służbie niemieckiej przejęte egzemplarze broni otrzymały oznaczenie Gewehrgranatgerät 792 (e).

Źródła:

Instrukcja „Rifle Grenade Discharger, No. 1 Mark I: Description and Instructions for Use”, 1917

Internet:

http://www.awm.gov.au/

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.