Granat odłamkowy Grenade, No. 36M, Mark I (Mills)

Historia konstrukcji:

Granat ręczny opracowany w Wielkiej Brytanii pod koniec lat 30-tych XX wieku jako kontynuacja linii rozwojowej modelu z czasów Pierwszej Wojny Światowej (pierwszy model Grenade No. 5 został przyjęty na uzbrojenie w 1915 roku).

Na podstawie licencji produkowane a australijskich zakładach:

– R.B. Davies Pty. Ltd. w Marrickville

– F.L. Cook and Williams Pty. Ltd, Abbotsford

– Airzone Ltd., Camperdown

 

Dane techniczne:

Masa:

Wysokość:

Średnica:

765 g

95,2 mm

61 mm

 

Opis konstrukcji:

Skorupa odlewana z żeliwa, z zewnętrznym ukształtowaniem powierzchni dla zintensyfikowania fragmentacji po eksplozji oraz polepszenia chwytu przez rzucającego. Poprzez pozostawiony w skorupie korek wprowadzano do wnętrza materiał wybuchowy Baratol 20/80.

Zapalnik czasowy w zależności od przeznaczenia:

– granaty ręczne Mk. V lub Mk. VII o zwłoce 4 sekund

– granaty karabinowe Mk. II lub Mk. III o zwłoce 7 sekund

Pakowane po 12 sztuk w skrzynki Box G36 o wymiarach 22 x 6,5 x 6,5 cala i masie 29 funtów.

Do wstrzeliwania z granatników nasadkowych wkręcano w część denną specjalną uszczelniająca płytkę o średnicy 2,5 cala pasującą do średnicy wewnętrznej karabinowej nasadki Discharger, Grenade, Rifle No. 1 Mk. I, 1½-in.

Przeciętny zasięg rzutu granatu wynosił około 30 jardów, a z wykorzystaniem nasadki karabinowej od 80 do 200 jardów. Zasięg rażenia najcięższych odłamków do 100 jardów dlatego przy jego użyciu należało korzystać z osłon terenowych.

 

Źródła:

Instrukcja „Regulations for Army Ordnance Services. Part 7. Pamphlet No. 12. Grenades”, 1945

Internet:

http://www.awm.gov.au/

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.