Granat przeciwpancerny Grenade, No. 68, Anti-Tank

Historia konstrukcji:

Granat ręczny opracowany w listopadzie 1940 roku w Wielkiej Brytanii.

Na podstawie licencji produkowane a australijskich zakładach:

– R.B. Davies Pty. Ltd. w Marrickville

– F.L. Cook and Williams Pty. Ltd, Abbotsford

– Airzone Ltd., Camperdown

Produkowano kilka wersji tego granatu w zależności od technologii produkcji:

Mark I – krótkie brzechwy, ładunek wybuchowy R.D.X./B.W.X. 91/9 lub PE

Mark II – wydłużone brzechwy,

Mark III – zmieniony ładunek wybuchowy na C.E./T.N.T. 30/70 (stosowano także inne proporcje),

Mark IV – zmienione gniazdo detonatora, stalowa płytka denna mocowana wkrętem,

Mark V – zmienione mocowanie stalowej płytki dennej na nitowane.

 

Dane techniczne:

Masa całkowita:
Masa ładunku wybuchowego:
Donośność:
1 funt 15,5 oz
5,5 oz
75 jardów

 

Opis konstrukcji:

Skorupa pocisku wykonana ze stopu Mazac z aluminium i cynku. Detonator zawiera 5 g azydku ołowiu. Do miotania granatów stosowano ślepe naboje karabinowe. Donośność maksymalna wynosiła między 60 a 75 jardów.

Granaty były pakowane w skrzynki transportowe Box P 59 Mk. II o wymiarach 19,25 x 8,5 x 8 cali. Mieściły one jeden z 3 wariantów:

– 17 granatów oraz 20 naboi miotających (typowo),

– 18 granatów bez naboi miotających (dla miotaczy Northover),

– 18 granatów oraz 20 naboi miotających.

 

Źródła:

Instrukcja „Regulations for Army Ordnance Services. Part 7. Pamphlet No. 12. Grenades”, 1945

Internet:

http://www.awm.gov.au/

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.