Bagnet Seitengewehr 133 (i) / (j)

Historia konstrukcji:
Bagnet S 133 (i) był używany przez siły zbrojne Niemiec.

Został opracowany we Włoszech. Przyjęty na uzbrojenie włoskich sił zbrojnych pod oznaczeniem Sciabola-baionetta mod. 91 T.S.. Używany także w siłach zbrojnych Jugosławii.

Przejęty w dużych ilościach przez siły zbrojne Niemiec po zajęciu Jugosławii w 1941 roku i Włoch w 1943 roku.

Stosowany wraz z karabinkiem K 410 (i) oraz karabinkiem K 416 (j).

Dane techniczne:

Masa:
 
Długość całkowita:
Długość głowni:
Szerokość głowni:
Grubość głowni:
z pochwą i żabką ok. 500 g,
sam bagnet ok. 330 g
ok. 420 mm
ok. 300 mm
ok. 22 mm
ok. 5 mm

Opis konstrukcji:
Zastosowano głownię jednosieczną, z fałszywym ostrzem. Jelec zaopatrzony w pierścień do osadzenia na lufie karabinu. Okładziny rękojeści drewniane, mocowane 2 nitami do trzpienia. Pochwa blaszana, mocowana do pasa za pomocą skórzanej żabki.

Źródła:

Instrukcja D 50/1 „Kennblatter-fremden Geräts. Heft 1: Handwaffen”, 1941 r.

А. Н. Кулинский „Штыки мира”, 2002 r.

Internet:

http://worldbayonets.com/

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.