Bagnet Seitengewehr 84/98 neue Art

Historia konstrukcji:
Bagnet S 84/98 n.A. był używany przez siły zbrojne Niemiec.

W katalogu wzorów uzbrojenia otrzymał oznaczenie Gerät 1-1013.

Produkowany seryjnie w latach 1934-1945 przez bardzo dużą liczbę zakładów – między innymi:

– E. & F. Hörster w Solingen (oznaczenie kodowe „asw”),

– Carl Eickhorn w Solingen (oznaczenie kodowe „cof”),

– Alex Coppel G.m.b.H. w Solingen (oznaczenie kodowe „fnj”),

– Weyersberg, Kirschbaum & Company, Waffenfabrik G.m.b.H. w Solingen (oznaczenie kodowe „cvl”),

– F. W. Höller w Solingen (oznaczenie kodowe „fze”),

– Paul Weyersberg w Solingen (oznaczenie kodowe „crs”),

– Ernst Pack & Söhne w Solingen (oznaczenie kodowe „cul”),

– Gebruder Heller, Marienthal bei Schweina w Thueringen (oznaczenie kodowe nieznane),

– Remscheider Hobelmesserfabrik, Josua Corts & Son w Remscheid (oznaczenie kodowe „ddl”),

– Elite-Diamantwerk w Siegmar-Schönau bei Chemnitz (oznaczenie kodowe „i”),

– Dürkopp Werke w Bielefeld (oznaczenie kodowe nieznane),

– Richard A. Herder w Solingen (oznaczenie kodowe „clc”),

– Friedrich A. Herder und Sohn w Solingen (oznaczenie kodowe „ffc”),

– Clemen & Jung w Solingen (oznaczenie kodowe „cqh”),

– Berg & Co. w Solingen-Ohligs (oznaczenie kodowe „agv” oraz „pyy”),

– Mundlos AG w Magdeburg (oznaczenie kodowe „ab”),

– Jetter & Scheerer w Tuttlingen (oznaczenie kodowe nieznane),

– Paul Weyersberg & Co. w Solingen (oznaczenie kodowe crs),

– Genossenshaft Maschinenfabrik w Ferlach-Kärnten (oznaczenie kodowe „bym”),

– F. & K. Hörster w Solingen (oznaczenie kodowe „sgx”).

W produkcję włączono także okupowane francuskie zakłady Manufacture d’armes de Châtellerault w Châtellerault (oznaczenie kodowe „jwh”).

Stosowany wraz z karabinkiem K 98k.

Dane techniczne:

Masa:
 
Długość całkowita:
Długość głowni:
Szerokość głowni:
Grubość głowni:
z pochwą i żabką ok. 600 g
sam bagnet ok. 390 g
ok. 385 mm
ok. 250 mm
ok. 25 mm
ok. 5,5 mm

Opis konstrukcji:
Zastosowano głownię jednosieczną (początkowo oksydowana na niebiesko, potem parkeryzowana), z fałszywym ostrzem. Bagnet mocowano pod lufą karabinka Kar 98k na złączu bez użycia obsady obejmującej wylot lufy. Karbowane okładziny rękojeści drewniane lub bakelitowe, mocowane 2 nitami do trzpienia. Pochwa blaszana, mocowana do pasa za pomocą skórzanej żabki.

Źródła:

Instrukcja D 97/1 „Gerätliste”, 1943 r.

Instrukcja D 119 „Die Seitenwaffen. Vorschrift für das waffentechnische und verwaltende Personal”, 1941 r.

Instrukcja H.Dv. 181/2 „Untersuchung und Instandsetzung des Infanteriegeräts. Teil 2: Untersuchen und Instandsetzen der Seitenwaffen”, 1940 r.

А. Н. Кулинский „Штыки мира”, 2002 r.

Internet:

http://worldbayonets.com/

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.