Inne włoskie radary

Historia konstrukcji:

W latach 1942-1943 podjęto w Włoszech program budowy kolejnych typów radarów. W ich budowę zostali zaangażowani: inż. Ernesto Monti, inż. Arturo Vittorio Castellani, prof. Francesco Vecchiacchi oraz C. Pistoia.

Prace te obejmowały:

– radary ostrzegawcze dużego zasięgu „Argo” i „Razza” o planowanym zasięgu 250 km,

– radar „Lince” (zakłady San Giorgio na bazie brytyjskiego radaru zdobytego w Tobruku) – dwie wersje „Lince Vicino” o zasięgu 60 km oraz „Lince Lontano” o zasięgu 120 km,

– radar R.D.T. 4  „Veltro” (inż. Arturo Vittorio Castellani z SAFAR) – prototyp ukończono 27 października 1942 roku,

– radar artyleryjski „Volpe” – przeznaczony do współpracy z aparatem centralnym B.G.S. dla baterii dział obrony przeciwlotniczej,

– radary nieznanego przeznaczenia „Lepre” oraz „Vespe”.

Źródła:

Piero Baroni „La guerra dei radar. Il suicidio dell’Italia 1935/1943’, wyd. Greco&Greco, 2007

Raymond C. Watson Jr. „Radar origins worldwide. History of Its Evolution In 13 Nations Through World War II”, wyd. Trafford Publishing, 2009

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.