Karabin przeciwpancerny Fucile controcarro da 20 S

Historia konstrukcji:
Karabin przeciwpancerny Fucile controcarro da 20 S był używany przez siły zbrojne Włoch.

Został opracowany w szwajcarskich zakładach Waffenfabrik Solothurn A.G. w Solothurn. Zakłady te działały jako zagraniczne biuro niemieckiego koncernu zbrojeniowego Rheinmetall-Borsig A.G. w Düsseldorfie ograniczonego postanowieniami rozbrojeniowymi Traktatu Wersalskiego. Oznaczenie fabryczne producenta S-18/1000.

Dane techniczne:

Kaliber:
Amunicja:
Masa:
Masa lufy:
Długość broni:
Długość lufy:
Zasilanie:
20 mm
20x138B
54,7 kg
20,5 kg
2.160 mm
1.300 mm
magazynek na 10 naboi

Opis konstrukcji:
Automatyka broni wykorzystuje energię krótkiego odrzutu lufy. Mechanizm spustowy pozwala na prowadzenie ognia pojedynczego. Lufa gwintowana o 8 prawoskrętnych zwojach, zaopatrzona w hamulec wylotowy. Zasilanie broni z dwurzędowego magazynka pudełkowego dostawianego z lewej strony komory zamkowej. Przyrządy celownicze stanowi umieszczony po lewej stronie nad magazynkiem teleskopowy celownik optyczny o powiększeniu 2,5x i polu widzenia 20 stopni wyskalowany od 100 do 1.200 metrów, a na jego górnej powierzchni dodatkowo znajduje się celownik szczerbinkowy wyskalowany od 200 do 1.500 m.

Amunicja:

Odłamkowa ze smugaczem Cartoccio granata perforante da 20 modello 35, con tracciatore

Szkolna Cartuccia da esercitazione

W niemieckim katalogu zagranicznego uzbrojenia otrzymał oznaczenie 2 cm Panzerbüchse 785 (i).

Źródła:

Terry Gander, Peter Chamberlain „Enzyklopädie deutscher waffen 1939-1945”, wyd. Motorbuch Verlag, 2006 r.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.