Łódź latająca Dornier Do 18 D-3

Historia konstrukcji:
Łódź latająca opracowana w niemieckich zakładach Dornier Werke GmbH w Friedrichshafen. Prototyp został oblatany 15 marca 1935 roku.

W Norwegii znalazły się 2 samoloty należące do lotnictwa niemieckiego, które podczas działań wojennych na początku Drugiej Wojny Światowej wodowały na wodach terytorialnych Norwegii:

– 9 października 1939 roku samolot o numerze bocznym 8L+FK

– 29 listopada 1939 roku samolot o numerze bocznym K6+KH

Dane techniczne:

Załoga:
Masa własna:
Masa startowa:
Rozpiętość:
Długość:
Wysokość:
Powierzchnia skrzydeł:
Jednostka napędowa:
 
 
Prędkość maksymalna:
 
Pułap:
Zasięg:
Uzbrojenie:
4 osoby
5.800 kg
10.000 kg
23,70 m
19,25 m
5,32 m
97,50 m2
2 silniki wysokoprężne,
chłodzone cieczą,
typu Junkers Jumo 205C o mocy 600 KM
245 km/h na wysokości 2.000 m
215 km/h na wysokości 1.000 m
4.300 m
4.225 km
2 km kal. 7,9 mm,
4 bomby 50 kg

Opis konstrukcji:
Łódź latająca zbudowana w układzie wolnonośnego górnopłata o konstrukcji całkowicie metalowej.

Dwa silniki były zabudowane nad płatem w układzie tandem – jeden w konfiguracji ze śmigłem ciągnącym, a drugi pchającym.

Obronne uzbrojenie strzeleckie składało się z dwóch karabinów maszynowych zamontowanych przednim i tylnym stanowisku strzeleckim. Pod skrzydłami można było podwiesić 4 bomby po 50 kg.

Źródła:

Praca zbiorowa „Encyklopedia lotnictwa”, wyd. Debit, 1998

Internet:

http://www.nuav.net/norwair1940.html

http://hem.fyristorg.com/robertm/norge/

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.