Samolot szkolno-treningowy Fokker S.IX (S.9)

Historia konstrukcji:

Samolot szkolno-treningowy opracowany w holenderskich zakładach N.V. Nederlandsche Vliegtuigenfabriek (Fokker) w Amsterdamie. Prototyp został oblatany 1 listopada 1937 roku przez pilota doświadczalnego Hidde Leegstra.

Samolot zamówiony na potrzeby holenderskiego lotnictwa morskiego Marine Luchtvaartdienst (MLD). Wersja ta otrzymała jako napęd amerykańskie silniki Menasco B-6 „Buccaneer”. Pierwotne zamówienie 27 egzemplarzy zostało zredukowane do 15 egzemplarzy (numery ewidencyjne od S-20 do S-34).

Następnie zostały złożone dwa zamówienia po 20 samolotów dla sił powietrznych armii Luchtvaartafdeeling (LVA). Wyprodukowano jedynie 19 maszyn seryjnych: 1. Seria otrzymała numery ewidencyjne od 31 do 50 (ostatni nie został do wybuchu wojny ukończony), a dla 2. serii przewidziano numery ewidencyjne od 51 do 70.

Dane techniczne wersji dla lotnictwa LVA:

Załoga:
Masa własna:
Masa startowa:
Rozpiętość:
Długość:
Wysokość:
Powierzchnia nośna:
Jednostka napędowa:
 
 
 
Prędkość maksymalna:
Pułap:
Zasięg:
Uzbrojenie:
2 osoby
694 kg
973 kg
9,55 m
7,65 m
2,90 m
23,00 m2
1 silnik 7-cyl. w układzie pojedynczej gwiazdy,
chłodzony powietrzem,
typu Armstrong Siddeley „Genet Major” IA
o mocy maksymalnej 165 KM
185 km/h
4500 m
750 km
brak

Dane techniczne wersji dla lotnictwa morskiego MLD:

Załoga:
Masa własna:
Masa startowa:
Rozpiętość:
Długość:
Wysokość:
Powierzchnia nośna:
Jednostka napędowa:
 
 
 
Prędkość maksymalna:
Pułap:
Zasięg:
Uzbrojenie:
2 osoby
690 kg
975 kg
9,55 m
7,80 m
2,80 m
23,00 m2
1 silnik 6-cyl. w układzie rzędowym,
chłodzony powietrzem,
typu Menasco B-6 „Buccaneer”
o mocy maksymalnej 165 KM
190 km/h
4200 m
650 km
brak

Opis konstrukcji:

dwumiejscowym zastrzałowym dwupłatem z odkrytymi kabinami załogi i stałym trójkołowym podwoziem z kółkiem ogonowym. Samolot miał typową dla firmy Fokker mieszaną konstrukcję. Kadłub tworzyła kratownica z rur stalowych, kryta głównie płótnem i częściowo blachą duralową. Skrzydła miały konstrukcję drewnianą, krytą płótnem, z krawędzią natarcia (do przedniego dźwigara) wzmocnioną wyprofilowaną sklejką. Lotki znajdowały się zarówno na górnym, jak i na dolnym płacie. Usterzenie miało konstrukcję metalową, krytą w całości płótnem.

Produkcję silników „Genet Major” dla LVA uruchomiły duńskie zakłady Kromhout Motorenfabriek z Amsterdamu. Opóźnienia spowodowały że 12 maszyn otrzymało silniki zakupione i wyremontowane w Wielkiej Brytanii.

Źródła:

Praca zbiorowa „Encyklopedia lotnictwa”, wyd. Debit, 1998

Internet:

http://www.dutch-aviation.nl/

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.