Inne samoloty

Samolot myśliwski PZL P.24
Samolot myśliwski PZL P.24

Samolot myśliwski PZL P.24 F oraz P.24 G

Historia konstrukcji:
Samolot myśliwski P.24 zaprojektował zespół pod kierownictwem inż. Wsiewołoda Jakimiuka z polskich zakładów PZL w Warszawie. Prototyp został oblatany 24 maja 1933 roku. Był budowany wyłącznie na eksport.

Umowa na zakup 36 samolotów (30 w wersji F i 6 w wersji G) została podpisana 31 października 1936 roku. Kontrakt o wartości 6.409.500 zł został zrealizowany na początku 1938 roku (maszyny otrzymały numery ewidencyjne od Δ101 do Δ136).

Zastosowanie:
Po tym jak jeden myśliwiec rozbił się w maju 1939 roku, w momencie włoskiego ataku 28 października 1940 roku pozostałe 35 samolotów tego typu stanowiło uzbrojenie 21, 22 oraz 23 dywizjonu myśliwskiego (21. Mira, 22. Mira, 23. Mira).

Dane techniczne:

Załoga:
Masa własna:
Masa startowa:
Rozpiętość:
Długość:
Wysokość:
Powierzchnia nośna:
Jednostka napędowa:
 
 
Prędkość maksymalna:
Wznoszenie:
Pułap:
Zasięg:
Uzbrojenie:
1 osoba
1.329 kg
1.915 kg
10,71 m
7,81 m
2,69 m
16,85 m2
1 silnik 14-cyl, w układzie podwójnej gwiazdy,
chłodzony powietrzem, doładowany,
typu Gnône-Rhône GR 14N-07 o mocy startowej 970 KM
430 km/h na wysokości 4.250 m
11,5 m/s (5 min 40 s na wysokość 5.000 m)
10.500 m
700 km
4 km Browning kal. 7,9 mm,
100 kg bomb

Opis konstrukcji:
Jednosilnikowy zastrzałowy górnopłat konstrukcji całkowicie metalowej. Pilot zajmował miejsce w zakrytej kabinie.

Podwozie stałe w układzie klasycznym z dwoma szeroko rozstawionymi kołami głównymi w owiewkach oraz metalową płozą ogonową.

Zaopatrzony w szeroką osłonę silnik napędzał trójłopatowe metalowe śmigło o zmiennym skoku.

Początkowo maszyny w wersji F dysponowały uzbrojeniem strzeleckim w postaci dwóch karabinów maszynowych w skrzydłach oraz 2 działek Oerlikon kalibru 20 mm w podskrzydłowych gondolach (na wysokości zastrzału). W związku z trudnościami eksploatacyjnymi ze szwajcarskimi działkami kalibru 20 mm firmy Oerlikon, wszystkie samoloty otrzymały jako uzbrojenie standardowe dla wersji G czyli 4 karabiny maszynowe Browning kalibru 7,9 mm umieszczone parami w skrzydłach, poza płaszczyzną obrotów śmigła, z zapasem 300 naboi na lufę. Na wyrzutnikach podskrzydłowych można było podwiesić dwie bomby o masie 50 kg.

Samolot myśliwski Avia B. 534

Historia konstrukcji:
Samolot myśliwski Avia B. 534 zaprojektował Frantisek Novótny z czechosłowackich zakładów Avia AS w Pradze. Prototyp został oblatany 25 maja 1933 roku.

Greckie siły powietrzne otrzymały 2 samoloty tego typu w darze od greckiego milionera G. Koutarellisa. Ceremonia przekazania samolotów miała miejsce 18 sierpnia 1938 roku. Ponieważ był to sprzęt nietypowy, więc wraz z samolotami myśliwskimi Avia BH-33E służyły one głównie do treningu pilotów.

Samolot myśliwski Avia BH.33E

Historia konstrukcji:
Samolot myśliwski Avia BH.33E zaprojektowali Pavel Beneš i Miroslav Hajn z czechosłowackich zakładów Avia AS w Pradze. Prototyp został oblatany 27 sierpnia 1928 roku.

Grecja posiadała 4 samoloty tego typu zakupione w jugosłowiańskich zakładach Ikarus produkujących ten typ od 1929 roku na podstawie licencji. Jako sprzęt nietypowy służyły one głównie do treningu pilotów.

Źródła:

Marek P. Deszczyński, Wojciech Mazur „Na krawędzi ryzyka. Eksport polskiego sprzętu wojskowego w okresie międzywojennym”, wyd. Neriton, 2004

Jerzy Domański „Samolot myśliwski PZL P-24”, wyd. MON, seria wydawnicza TBiU 3, 1970 Wiesław Bączkowski, Krzysztof Chołoniewski „Samoloty nad Półwyspem Bałkańskim 1940-1941”, wyd. WKŁ, 1990

Praca zbiorowa „Encyklopedia lotnictwa”, wyd. Debit, 1998

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.