Samolot bombowy Bin Thing Rabut 3 (Martin 139WSM)

Historia konstrukcji:
Samolot bombowy Model 139 został opracowany w amerykańskich zakładach Glen L. Martin Aircraft Company jako wersja eksportowa bombowca B-10 używanego w siłach powietrznych USA.

Na potrzeby Tajlandii przygotowano wersję Model 139WSM. W lipcu 1936 roku Tajlandia zakupiła 6 samolotów za 625.000 dolarów amerykańskich (137.707 dolarów amerykańskich pochodziło z datków publicznych). Otrzymały one oznaczenie Bin Thing Rabut 3, czyli Samolot Bombowy Typ 3. Ukończono je w kwietniu 1937 roku. 7 lutego 1938 roku jedna z maszyn została ciężko uszkodzona podczas lądowania i nie została już naprawiona. Niektóre źródła sugerują przekazanie Tajlandii 9 samolotów Martin Model 139WH-3 zdobytych w Holenderskich Indiach Wschodnich.

Dane techniczne:

Załoga:
Masa własna:
Masa startowa:
Rozpiętość:
Długość:
Wysokość:
Powierzchnia nośna:
Jednostka napędowa:
 
 
Prędkość maksymalna:
Pułap:
Zasięg:
Uzbrojenie:
3 osoby
3.491 kg
7.439 kg
21,49
13,64 m
4,70 m
62,99 m
2 silniki 9-cyl. w układzie pojedynczej gwiazdy,
chłodzone powietrzem,
typu Wright R-1820-G3 „Cyclone” o mocy 875 KM
343 km/h
7.375 m
2.000 km
3 km Vickers kal. 8 mm,
1.000 kg bomb

Opis konstrukcji:
Samolot zbudowany w układzie wolnonośnego średniopłata konstrukcji metalowej, z chowanym podwoziem i zakrytą kabiną załogi. Uzbrojenie obronne obejmowało 3 karabiny maszynowe: 1 w przedniej wieżyczce, 1 w tylnym stanowisku grzbietowym, 1 w dolnym wykroju kadłuba. Kadłubowa komora bombowa mieściła 1000 kg bomb.

Źródła:

Praca zbiorowa „Encyklopedia lotnictwa”, wyd. Debit, 1998

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.