Motocykl Motorcycle Royal Enfield WD/RE

Historia konstrukcji:
Motocykl WD/RE został opracowany w 1942 roku w brytyjskich zakładach Enfield Cycle Company Ltd. w Enfield. Na potrzeby brytyjskiej armii zaadaptowano cywilny model Royal Enfield RE. Produkcja seryjna odbywała się w fabryce Calton Hill w Edynburgu. W latach 1942-1945 wyprodukowano około 9 tysięcy egzemplarzy. Stosowano także nazwę „Flying flea”.

W okresie marzec-maj 1944 roku przeprowadzono testowe zrzuty z samolotów transportowych „Dakota”, z wyrzutników zewnętrznych ponieważ uznano desantowanie przez drzwi za zbyt trudne do wykonania.

Motocykl podczas tego testu ważył 126 funtów, a rama desantowa 91 funtów. Prędkość zrzutu wynosiła 110 mph. Następnie przetestowano desantowanie z samolotu bombowego „Halifax”, samolotu bombowego „Albermarle”, samolotu bombowego „Lancaster” oraz samolotu bombowego „Stirling”.

Dane techniczne:

Masa:
Rozstaw osi:
Jednostka napędowa:
 
 
Skrzynia przekładniowa:
Prędkość maksymalna:
Zużycie paliwa:
własna 63,5 kg
1.219 mm
silnik 1-cyl. chłodzony powietrzem,
pojemność 126 cm3,
o mocy 4,5 bhp
4 biegi
na drodze ok. 65 km/h
ok. 2,75 litrów / 100 km

Opis konstrukcji:
Rama rurowa, stalowa. Zawieszenie z przodu widelec trapezowy, a z tyłu sztywne. Instalacja elektryczna o napięciu 6 V.

Silnik dwusuwowy. Średnica cylindra 53,8 mm, skok tłoka 55 mm, stopień sprężania 5,5:1. Zasilany gaźnikiem typu Amal lub Villiers. Skrzynia biegów sterowana ręcznie, napęd na tylne koło był przekazywany za pomocą łańcucha. Stosowano opony rozmiaru 2.50-19”.

Źródła:

C.J. Orchard, S.J. Madden „British Forces Motorcycles 1925-45”, wyd. Suton Publishing Ltd, 1997 r.

Tomasz Szczerbicki „Motocykle II Wojny Światowej”, wyd. L&L, 2006 r.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.