Motocykl Motocyclette avec side-car FN M12 S.M. Mle 1937

Historia konstrukcji:
Motocykl model M12 został opracowany w 1936 roku w belgijskich zakładach Fabrique Nationale d’Armes de Guerre w Herstal. Po serii testów został on przyjęty na uzbrojenie armii belgijskiej w 1937 roku w wersji oznaczonej M12 S.M. Mle 1937, wersja udoskonalona nosiła oznaczenie M12a S.M. Mle 1939.

Poza standardową wersją osobową używano także odmiany z wózkiem bocznym wyposażonym w podstawę dla karabinu maszynowego 7,65 mm Hotchkiss Mle 1914 lub z wózkiem bocznym mieszczącym radiostację. W latach 1937-1940 wyprodukowano 1.179 egzemplarzy.

Dane techniczne:

Masa:
 
Prześwit:
Rozstaw osi:
Jednostka napędowa:
 
 
Skrzynia biegów:
Prędkość maksymalna:
Zbiornik paliwa:
Zasięg:
własna solo 270 kg,
z wózkiem bocznym 485 kg
210 mm
1.510 mm
silnik 2-cyl., chłodzony powietrzem,
pojemność 992 cm3 ,
o mocy 22 KM przy 4000 obr./min
4 biegowa, bieg wsteczny, reduktor
z wózkiem bocznym na drodze 90 km/h
19 l
na drodze 190 km, w terenie 150 km

Opis konstrukcji:
Zbiornik paliwa typu siodłowego. Rama motocykla wykonana ze spawanych rur stalowych. Konstrukcja wózka bocznego ramowa z rur stalowych. Za miejscem pasażera znajdował się schowek i koło zapasowe. Zawieszenie wózka na dwóch ćwierćeliptycznych resorach. Napęd przechodził przez metalową osłonę.

Silnik 4-suwowy w układzie boxer opracowany w zakładach FN. Średnica cylindra 90 mm, skok tłoka 90 mm. Zastosowano gaźnik typu AMAL z gardzielą o średnicy 33 mm. Chwyt powietrza z filtrem był umieszczony wysoko dla zapobieżenia zalewania go wodą podczas dynamicznej jazdy terenowej. Podobnie uszczelniona została cała instalacja elektryczna, a układ wydechowy został odpowiednio wygięty i jego wylot znajdował się na wysokości 80 cm. Cechy te podnosiło możliwości brodzenia w płytkich przeszkodach wodnych o głębokości 50 cm. Suche sprzęgło sterowane ręcznie. Skrzynia przekładniowa czterobiegowa z terenowym reduktorem. Napęd przekazywany na koło tylne i boczne za pomocą wałka Kardana, bez mechanizmu różnicowego. Napęd koła wózka podczas jazdy szosowej można było odłączyć przesuwnym sprzęgłem, co znacznie poprawiało prowadzenie pojazdu. Koła z bieżnikiem terenowym 4.00-19”.

Źródła:

Tomasz Szczerbicki „Motocykle II Wojny Światowej”, wyd. L&L, 2006 r.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.