Motocykl Motorcycle Excelsior „Welbike”

Historia konstrukcji:
Motocykl „Welbike” został opracowany w Wielkiej Brytanii. Pomysłodawcą był Lt. Colonel John Dolphin, pracujący w oddziale operacji specjalnych Special Operations Executive (w skrócie SOE), w sekcji nazywanej Station IX. Przydzielono je także jednostkom powietrzno-desantowym jako podręczny środek transportowy umożliwiający dotarcie po desantowaniu do miejsca zbiórki.

W latach 1942-1945 w brytyjskich zakładach Excelsior Motor Company Ltd. w Birmingham wyprodukowano 3.853 egzemplarze. Cena jednostkowa wynosiła 36 funtów i 18 szylingów.

Wersje produkcyjne:

Mk I – pierwsza wersja produkcyjna (1.183 egzemplarzy),

Mk II Series 1 – kilka modyfikacji użytkowych jak np. dodany błotnik tylnego koła (1.400 egzemplarzy),

Mk II Series 2 – zastosowano siodłowy zbiornik paliwa (1.340 egzemplarzy).

Pojazdy tego typu nie cieszyły się zbytnim uznaniem spadochroniarzy. Małe koła utrudniały jazdę w terenie, szczególnie w piasku lub błocie. Niewielka moc silnika nie pozwalała na sprawne przemieszczanie się żołnierza obładowanego ekwipunkiem bojowym. Znacznie większe uznanie znalazły standardowe motocykle Enfield WD/RE zrzucane w specjalnych ochronnych stelażach desantowych.

Dane techniczne:

Masa:
Długość:
Wysokość po złożeniu:
Minimalna szerokość:
Prześwit:
Rozstaw osi:
Jednostka napędowa:
 
 
Skrzynia przekładniowa:
Prędkość maksymalna:
Zbiornik paliwa:
Zużycie paliwa:
własna 32 kg
1.321 mm
381 mm
305 mm
102 mm
1.003 mm
silnik 1-cyl. chłodzony powietrzem,
pojemność 98 cm3,
typu Villiers o mocy 1,5 bhp
1-biegowa
na drodze ok. 40 km/h
3,7 litra
ok. 2 litrów / 100 km

Opis konstrukcji:
Wymiary pojazdu były limitowane przestrzenią dostępną w standardowym zasobniku spadochronowym o wymiarach 1.300 x 380 x 300 mm. Rozłożenie skutera z pozycji transportowej i osiągnięcie gotowości do jazdy zajmowało około 11 sekund.

Rama rurowa, stalowa. Zawieszenie z przodu i z tyłu sztywne. Instalacja elektryczna o napięciu 6 V.

Silnik dwusuwowy. Stopień sprężania 6:1. Zasilany gaźnikiem typu Villiers. Skrzynia biegów o jednym przełożeniu, napęd na tylne koło był przekazywany za pomocą łańcucha. Hamulec mechaniczny działał tylko na tylne koło. Stosowano opony rozmiaru 2.25-12.5”.

Źródła:

C.J. Orchard, S.J. Madden „British Forces Motorcycles 1925-45”, wyd. Suton Publishing Ltd, 1997 r.

Tomasz Szczerbicki „Motocykle II Wojny Światowej”, wyd. L&L, 2006 r.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.