Moździerz Mortier de 50 mm Modèle 1937 Brandt

Moździerz 50 mm Mle 37
Moździerz 50 mm Mle 37

Historia konstrukcji:
Moździerz piechoty 50 mm Mle 37 został opracowany we francuskich zakładach Edgar Brandt. Został zaprojektowany dla zastąpienia garłacza VB, stosowanego wraz z karabinami piechoty. Masowa produkcja została podjęta dopiero w 1939 roku. Pierwotnie zamówiono 21 tysięcy egzemplarzy a w maju 1940 roku podniesiono zamówienie do 56 tysięcy egzemplarzy. Do kapitulacji wyprodukowano około 29 tysięcy egzemplarzy ale tylko niewielka liczba trafiła do jednostek pierwszej linii ze względu na opóźnienia odnotowane w produkcji amunicji.

Dane techniczne:

Kaliber:
Masa:
Długość lufy:
Kąt ostrzału w elewacji:
Kąt ostrzału w azymucie:
Szybkostrzelność:
50 mm
na stanowisku 3,65 kg
415 mm
45º (stały)

25 strz./min

Moździerz 50 mm Mle 37
Moździerz 50 mm Mle 37

Opis konstrukcji:
Broń zaopatrzona w gładkościenną lufę. Przyjęto rozwiązanie ze stałym kątem podniesienia lufy opartej o półkolistą płytę oporową z kolcem i podpartą rozkładanym dwójnogiem. Regulacja donośności odbywała się za pomocą upuszczania gazów z przewodu lufy. Na lufie znajdował się szereg otworów przesłanianych obrotową tuleją sterowaną przez strzelca, która regulowała ciśnienie gazu działającego na pocisk.

Moździerz 50 mm Mle 37
Moździerz 50 mm Mle 37

Amunicja:

Masową produkcję rozpoczęto dopiero w marcu 1940 roku i do kapitulacji wyprodukowano 87 tysięcy pocisków. Granaty przenoszono w materiałowych torbach po 8 sztuk lub w metalowych pojemnikach po 15 sztuk (4 osobowa sekcja miała przy sobie 46 sztuk – dwa pojemniki po 15 szt. oraz 2 torby po 8 szt.).

Metalowa skrzynka na 15 pocisków Mle 39
Metalowa skrzynka na 15 pocisków Mle 39

Odłamkowa 50 mm FA Mle 1939

Masa pocisku:
Masa materiału wybuchowego:
Prędkość początkowa:
Donośność:
0,6 kg
57g Tolite albo 70g NX
do 70 m/s
od 70 do 450 m

Pocisk z grubościenną skorupą karbowaną od wewnątrz dla wymuszonej fragmentacji oraz wypełnioną materiałem wybuchowym (zasięg rażenia odłamkami do 30 metrów). Stosowano głowicowy zapalnik uderzeniowy Fusée percutante détonateur de 19/23 mm B Mle 1937. Stabilizacja pocisku w locie za pomocą brzechw.

W służbie niemieckiej przejęte egzemplarze broni otrzymały oznaczenie 5 cm Granatenwerfer 203 (f).

Źródła:

Terry Gander, Peter Chamberlain „Enzyklopädie deutscher waffen 1939-1945”, wyd. Motorbuch Verlag, 2006 r.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.