Samolot myśliwski Fokker D.XXIII (D.23)

Historia konstrukcji:

Samolot myśliwski opracowany w holenderskich zakładach N.V. Nederlandsche Vliegtuigenfabriek (Fokker) w Amsterdamie. Fabryczne oznaczenie projektu Ontwerp 155.

Prototyp został zaprezentowany w listopadzie 1938 roku na salonie lotniczym w Paryżu, a następnie oblatany 30 maja 1939 roku (otrzymał numer ewidencyjny X-4). Wykonano zaledwie 11 lotów testowych w łącznym czasie 3 godzin i 38 minut. Podczas badań w locie stwierdzono poważne problemy z chłodzeniem silników, w szczególności tego zabudowanego za kabiną pilota. Rozważano zabudowę innych modeli silników, ale wybuch wojny poważnie zakłócił dalsze prace.

Prototyp został zniszczony 10 maja 1940 roku w fabrycznym hangarze podczas niemieckiego nalotu na amsterdamskie lotnisko Schiphol .

Dane techniczne:

Załoga:
Masa własna:
Masa startowa:
Rozpiętość:
Długość:
Wysokość:
Powierzchnia nośna:
Jednostka napędowa:
 
 
 
Prędkość maksymalna:
 
Wznoszenie:
Pułap:
Zasięg:
Uzbrojenie:
1 osoba
2.180 kg
2.950 kg
11,50 m
10,20 m
3,80 m
18,50 m2
2 silniki 12-cyl. w układzie widlastym,
chłodzone powietrzem,
typu Walter „Sagitta” I-SR
o mocy maksymalnej 540 KM
524 km/h na wysokości 4.100 m,
428 km/h na wysokości 0 m
6,8 min na wysokość 5.000 m
9.000 m
840 km
2 km FN-Browning kal. 13,2 mm,
2 km FN-Browning M.36 kal. 7,9 mm

Opis konstrukcji:

Jednosilnikowy dolnopłat w układzie dwukadłubowym konstrukcji mieszanej. Krótki kadłub na którego obu końcach zabudowano silniki stanowiła metalowa kratownica kryta blachą duralową. Podobnej konstrukcji były obie boczne belki (zakończone usterzeniem pionowym i pomiędzy nimi usterzeniem poziomym), które w przedniej części kryjącej uzbrojenie były kryte blachą duralową, a w tylnej płótnem. Skrzydła konstrukcji drewnianej były kryte sklejką (w produkcji seryjnej miały być już metalowe). Pilot zajmował miejsce w zakrytej kabinie, a jedo fotel był osłonięty płytą pancerną.

Podwozie chowane w locie w układzie z przednim kółkiem i dwoma szeroko rozstawionymi kołami głównymi.

Opracowany w 1936 roku w czechosłowackich zakładach A.S. Walter górnozaworowy silnik 12-cyl. o pojemności skokowej 18,36 dm3, w układzie widlastym (z wiszącymi tłokami – w widoku z przodu kształt odwróconej litery V) o kącie rozwarcia rzędów cylindrów 60 stopni, z 2 zaworami na cylinder. Średnica cylindra 118 mm, skok tłoka 140 mm, stopień sprężania 6,25:1. Zasilany z poziomego gaźnika (dostosowany do paliwa o liczbie oktanowej 85). Zapłon zapewniały 2 iskrowniki typu Scintilla LV12D. Sprężarka mechaniczna napędzana od wału korbowego (przełożenie 10,2:1). Moc nominalna silnika wynosiła 460 KM przy 2500 obr./min, na wysokości 3800 m moc wzrastała do 535 KM, a maksymalna wynosiła 540 KM przy 2600 obr./min na wysokości 4000 m. Wymiary silnika 1914 x 725 x 796 mm, masa suchego silnika z reduktorem wynosiła 835 kg. Silniki napędzały trzyłopatowe metalowe śmigła typu VDM o zmiennym skoku.

Uzbrojenie stałe stanowiły dwa karabiny maszynowe FN-Browning kalibru 13,2 mm (strzelały miedzy innymi amunicją odłamkową z zapalnikiem uderzeniowym) umieszczone w nasadzie belek kadłubowych oraz dwa karabiny maszynowe FN-Browning kalibru 7,9 mm umieszczone w dolnej części centralnego kadłuba, po obu stronach przedniego silnika i strzelające przez krąg śmigła z wykorzystaniem synchronizatora.

Źródła:

Czasopismo „Flight Global” numer 1562 z 1 grudnia 1938 r.

Praca zbiorowa „Encyklopedia lotnictwa”, wyd. Debit, 1998

Internet:

http://www.dutch-aviation.nl/

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.