Samochód osobowy Voiture Peugeot 202 B

Samochód Peugeot 202
Samochód Peugeot 202

Historia konstrukcji:
Samochód osobowy model 202 B został opracowany w 1937 roku we francuskich zakładach Société Anonyme des Automobiles Peugeot w Sochaux. Zaprezentowany publicznie w styczniu następnego roku. Produkowany w kilku wersjach osobowych (nadwozie zamknięte berline, kabriolet) oraz jako dostawczy furgon. Do niemieckiego ataku w 1940 roku powstały 62.773 egzemplarze, a do zakończenia produkcji w 1949 roku łącznie 104.126 egzemplarzy.

Bezpieczne umieszczenie reflektorów, pomiędzy błotnikami pod osłoną atrapy, znalazło uznanie w oczach komisji wojskowej. W 1940 roku w armii francuskiej było w użyciu około 900 egzemplarzy.

Dane techniczne:

Liczba miejsc:
Masa:
Wymiary:
Rozstaw osi:
Rozstaw kół:
Jednostka napędowa:
 
 
Skrzynia przekładniowa:
Prędkość maksymalna:
Zbiornik paliwa:
Zużycie paliwa:
4
914 kg
4.115 x 1.499 x 1.550 mm, prześwit 170 mm
2.451 mm
przód 1.150 mm, tył 1.118 mm
silnik 4-cyl. w układzie rzędowym, chłodzony cieczą,
zapłon iskrowy, pojemność 1.133 cm3,
o mocy 30 KM przy 4.000 obr./min
3 biegi do przodu plus wsteczny
na drodze 103 km/h
45 litrów
na drodze 8,3 l/100 km

Opis konstrukcji:
Nadwozie konstrukcji stalowej zamontowane na ramie. Poprzeczne elementy ramy rurowe. Przednią szybę oczyszczały dwie wycieraczki napędzane silniczkiem elektrycznym. Kabina pasażerska dysponowała nagrzewnicą. Przekładnia kierownicza zębatkowa, bez wspomagania.

Zawieszenie z przodu niezależne (na wahaczach trójkątnych, przy czym dolny działa na podłużny drążek skrętny), natomiast z tyłu sztywne (most na resorach półeliptycznych). Za tłumienie drgań odpowiadały teleskopowe amortyzatory hydrauliczne o dużym skoku. Instalacja elektryczna o napięciu 12 V korzystała z akumulatora o pojemności 40 Ah oraz prądnicy Ducellier o mocy 100 W. Ciekawym rozwiązaniem było umieszczenie świateł centralnie przed chłodnicą cieczy, pod drucianą atrapą chroniącą je przed uderzeniami np. gałęzi.

Czterosuwowy silnik górnozaworowy (ohv). Średnica cylindra 68 mm, skok tłoka 78 mm, stopień sprężania 7:1. Zastosowano gaźnik typu Solex 1AC. Blok silnika żeliwny, z wymiennymi mokrymi tulejami cylindrowymi. Głowica wykonana ze stopów lekkich. Silnik umieszczony wzdłużnie, za nim znajdowała się skrzynia przekładniowa (biegi 2 i 3 zsynchronizowane), a dalej poprzez wał i most z mechanizmem różnicowym napęd był przekazywany na tylne koła. Hydrauliczny układ hamulcowy (bez wspomagania, systemu Lockheed) działa na wszystkie koła, natomiast mechaniczny hamulec pomocniczy (ręczny) działa na koła tylne. Stosowano opony rozmiaru 5.25-16″ produkcji firmy Michelin.

Źródła:

Francois Vauvillier, Jean-Michel Touraine „L’automobile sous l’uniforme 1939-40”, wyd. Massin, 1992 r.

Władysław Wieniawski „Opisy techniczne samochodów”, Wydawnictwa Komunikacyjne, 1952 r.

Internet:

http://www.histomobile.com

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.