Armata Canet 100 mm



Zdjęcie tego działa, zrobione przez Niemców już po kapitulacji Kępy Oksywskiej.

Kaliber: 100 mm
Amunicja: 100x869R
Masa lufy: z zamkiem 1700 kg
Masa podstawy: 3500 kg
Masa całego działa: 5200 kg
Długość lufy: z zamkiem 4646 mm (L/45)
Długość odrzutu: 270 mm
Szybkostrzelność: 10 strz./min

Amunicja:
Masa naboju 24 kg
Masa pocisku 13,5 kg
Długość pocisku 420,2 mm
Długość łuski: 869 mm
Średnica dna łuski: 123 mm
Prędkość wylotowa: 720 m/s
Donośność: 9500 m

Historia konstrukcji:
Armata morska opracowana we francuskich zakładach Schneider et Cie. i wprowadzona do produkcji w 1889 roku.
Na bazie tej armaty opracowano kolejne wersje Modèle 1891, Modèle 1895 oraz Modèle 1897.
We francuskich jednostkach artylerii nadbrzeżnej używano wersji Canon à tir rapide de Marine de 100 mm Modèle 1889 sur affût Modèle 1891-T-97 P.A.

Opis konstrukcji:
Zamek śrubowy systemu Canet. Opornik hydrauliczny umieszczony nad lufą ze sprężynowym powrotnikiem.
Podstawa cokołowa mocowana śrubami do zabetonowanego fundamentu.

Zastosowanie:
Zakupione w marcu 1924 roku w ramach francuskiej pożyczki na dozbrojenie polskiej armii. Armaty tego typu znajdowały się pierwotnie na uzbrojeniu zakupionych w Finlandii kanonierek "Generał Haller" oraz "Komendant Piłsudski". Z czasem uznano uzbrojenie tego typu za zbyt ciężkie dla tych okrętów, więc zastąpiono je lżejszymi armatami kalibru 75 mm.
Zdemontowane armaty skierowano do baterii artylerii nadbrzeżnej utworzonej w 1932 roku na Oksywiu, broniąc podejść do Portu Marynarki Wojennej w Gdyni. Otrzymała ona później nazwę 13 bateria "Canet" i weszła w skład utworzonego w czerwcu 1935 roku Dywizjonu Artylerii Nadbrzeżnej. W czasie pokoju bateria była przydzielona organizacyjnie do 1 Morskiego Dyonu Artylerii Przeciwlotniczej w Gdyni, lecz pod względem wyszkolenia podlegała dowódcy Dywizjonu Artylerii Nadbrzeżnej. Po reorganizacji jednostek artylerii nadbrzeżnej używano nazwy "bateria Canet", bez numeru.
We wrześniu 1939 roku dowódca baterii był kpt. art. Antoni Ratajczyk, natomiast jego zastępcą chor. mar. Stanisław Brychcy.


Źródła:
Zdzisław Waśko, Rafał Witkowski "Formowanie, działania bojowe, organizacja, uzbrojenie, metryki okrętów i oddziałów
lądowych Marynarki Wojennej", z serii "Wojsko Polskie" przygotowanej przez Wojskowy Instytut Historyczny, wyd. MON,
Warszawa 1976
Józef Wiesław Dyskant "Polska Marynarka Wojenna w 1939 roku", wyd. AJ-Press, Gdańsk 2000
John Campbell "Naval weapons of World War Two", Naval Institute Press, 1985


powrót do strony głównej


© copyright 2007 - 2008, Marcin "Virtualbob" Skrzypacz
Design by Scypion