Haubica polowa Houwitser 10,5 cm

Historia konstrukcji:

Haubica polowa 10,5 cm leFH 18 została opracowana w drugiej połowie lat 20-tych XX wieku w niemieckich zakładach Rheinmetall-Borsig AG z Düsseldorfu. Na jej bazie opracowano w drugiej połowie lat 30-tych wersję eksportową – kompletny zespół odrzutowy udoskonalonej wersji 10,5 cm leFH 18M posadowiono na nowym łożu dolnym opracowanym w zakładach Friedrich Krupp AG w Essen.

Holandia zamówiła 120 egzemplarzy takich dział. Do momentu niemieckiej napaści w 1940 roku dostarczono zaledwie 8 egzemplarzy, które miały posłużyć do celów szkoleniowych oraz do opracowania taktyki użycia. Złożono je w Scheveningen (Waalsdorpervlakte) i w momencie niemieckiego ataku nie dysponowały one amunicją, ani wyposażeniem dodatkowym.

Dane techniczne:

Kaliber:
Masa:
Długość lufy:
 
Kąt ostrzału w elewacji:
Kąt ostrzału w azymucie:
Szybkostrzelność:
105 mm
na stanowisku 1.950 kg
z hamulcem wylotowym 3.308 mm
(w tym część gwintowana 2.392 mm)
od -5° do +45°
60°
6 strz./min

Amunicja:

Odłamkowo-burząca 10,5 patroon brisantgranat

Masa pocisku:
Masa materiału wybuchowego:
Prędkość wylotowa:
Donośność:
14,81 kg
1,38 kg TNT
470 m/s
10.675 m

Amunicja składana przed strzałem. Pociski zaopatrzone w głowicowy zapalnik uderzeniowy. Do miotania pocisków stosowano 6 ładunków miotających.

W służbie niemieckiej przejęte haubice z holenderskiego zamówienia otrzymały oznaczenie 10,5 cm leFH 18/39.

Źródła:

Terry Gander, Peter Chamberlain „Enzyklopädie deutscher waffen 1939-1945”, wyd. Motorbuch Verlag, 2006

Chris Chant „Artillery”, wyd. Amber Books, 2005

Internet:

http://www.grebbeberg.nl/

http://www.waroverholland.nl/

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.