Samolot szkolno-treningowy Държавна Аеропланна Работилница ДАР-6

Historia konstrukcji:

Samolot szkolno-treningowy DAR-6 zaprojektował inż. Cwietan Łazarow z bułgarskich zakładów DAR (Darżawna Aeroplanna Rabotilnica – Państwowy Warsztat Samolotowy) w Bożuriszcze. Prototyp został oblatany 19 stycznia 1932 roku (numer rejestracyjny LZ-BZL i numer seryjny 45).

ten nie wszedł do produkcji seryjnej ponieważ wybrano konkurencyjny projekt KB-1 „Peperuda” z zakładów Bulgarski Kaproni w Kanzalak. W 1934 roku ukończono drugi prototyp, na którym zastosowano kilka zmian konstrukcyjnych (otrzymał numer seryjny 46).

Pierwszy prototyp samolotu DAR-6
Pierwszy prototyp samolotu DAR-6

Dane techniczne pierwszego prototypu:

Załoga:
Masa własna:
Masa startowa:
Rozpiętość:
Długość:
Wysokość:
Powierzchnia nośna:
Jednostka napędowa:
 
 
Prędkość maksymalna:
Wznoszenie:
Pułap:
Zasięg:
Uzbrojenie:
2 osoby
454 kg
830 kg
9,05 m
6,85 m
m
19,30 m2
1 silnik 5-cyl. w układzie pojedynczej gwiazdy,
chłodzony powietrzem,
typu Walter „Vega” o mocy 90 KM przy 1800 obr./min
155 km/h
2,2 m/s
3700 m
450 km
brak

Drugi prototyp samolotu DAR-6
Drugi prototyp samolotu DAR-6

Dane techniczne drugiego prototypu:

Załoga:
Masa własna:
Masa startowa:
Rozpiętość:
Długość:
Wysokość:
Powierzchnia nośna:
Jednostka napędowa:
 
 
Prędkość maksymalna:
Wznoszenie:
Pułap:
Zasięg:
Uzbrojenie:
2 osoby
510 kg
920 kg
9,05 m
6,65 m
m
19,30 m2
1 silnik 9-cyl. w układzie pojedynczej gwiazdy,
chłodzony powietrzem,
typu Walter „Mars” o mocy 155 KM przy 1800 obr./min
175 km/h
3,5 m/s
4200 m
680 km
brak

Opis konstrukcji:

Jednosilnikowy dwupłat konstrukcji mieszanej. Dwuosobowa załoga zajmowała miejsca w układzie tandem w odkrytych kabinach zaopatrzonych w wiatrochron.

Kadłub konstrukcji kratownicowej spawanej z rur stalowych był kryty w przedniej i górnej części (na wysokości kabin) blachą duralową, a na pozostałych powierzchniach płótnem.

Skrzydła konstrukcji drewnianej krytej płótnem. Skrzydło górne składało się z dwóch połówek mocowanych do kadłuba. Skrzydło górne trójdzielne – do mieszczącego zbiornik paliwa centropłatu były przymocowane po obu stronach skrzydła identyczne z dolnymi (co pozwalało na ich wymienność). Oba płaty zaopatrzone w lotki.

Usterzenie klasyczne konstrukcji drewnianej krytej płótnem ze statecznikami poziomymi usztywnionymi drutem.

Podwozie w układzie klasycznym z dwoma szeroko rozstawionymi kołami głównymi osłoniętymi owiewką oraz metalową płozą ogonową.

Napęd samolotu zapewniał pozbawiony osłony (w drugim prototypie z wąskim pierścieniem Townenda) czechosłowacki silnik gwiazdowy napędzający dwułopatowe śmigło drewniane o stałym skoku.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.