Bagnet Seitengewehr 29 (p)

Historia konstrukcji:
Bagnet S 29 (p) był używany przez siły zbrojne Niemiec.

Bagnet został opracowany w Niemczech. Przyjęty na uzbrojenie polskich sił zbrojnych i produkowany seryjnie w zakładach:

– Zbrojownia Nr 4 w Krakowie,

– Towarzystwo Fabrykacji Motorów „Perkun” S.A. w Warszawie

– Fabryka Broni w Radomiu

Wraz z wprowadzanymi zmianami kolejne modele otrzymały oznaczenie Bagnet wz. 22, Bagnet wz. 24, Bagnet wz. 27 (kopia niemieckiego Seitengewehr 84/98 bez pierścienia jelca), Bagnet wz. 28, Bagnet wz. 29 (modyfikacja z pierścieniem jelca).

Przejęty w dużych ilościach przez siły zbrojne Niemiec po zajęciu Polski w 1939 roku.

W katalogu wzorów uzbrojenia otrzymał oznaczenie Gerät 1-1002.

Później przydzielono mu oznaczenie Seitengewehr 139 (p) z podwariantami

Seitengewehr 139/1 (p) – bagnety z pierścieniem jelca

Seitengewehr 139/2 (p) – bagnety bez pierścienia jelca

Stosowany wraz z karabinem G 299 (p), karabinem G 298 (p) oraz karabinkiem K 493 (p).

Dane techniczne:

Masa:
 
Długość całkowita:
Długość głowni:
Szerokość głowni:
Grubość głowni:
z pochwą i żabką ok. 700 g
sam bagnet ok. 450-480 g
ok. 385 mm
ok. 253 mm
ok. 25,5 mm
ok. 6 mm

Opis konstrukcji:
Zastosowano głownię jednosieczną, z fałszywym ostrzem. Jelec zaopatrzony w pierścień do osadzenia na lufie karabinu lub bez niego. Okładziny rękojeści drewniane, mocowane 2 nitami do trzpienia. Pochwa blaszana, mocowana do pasa za pomocą skórzanej żabki.

Źródła:

Instrukcja D 50/1 „Kennblatter-fremden Geräts. Heft 1: Handwaffen”, 1941 r.

Instrukcja D 97/1 „Gerätliste”, 1943 r.

А. Н. Кулинский „Штыки мира”, 2002 r.

Internet:

http://worldbayonets.com/

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.