Karabin szkolny U.S., Rifle, cal. .22, M2

Historia konstrukcji:
Karabin szkolny M1922 był używany przez siły zbrojne USA.

Został opracowany w USA dla zastąpienia nieudanego poprzedniego modelu U.S., Gallery Rifle, cal. .22, M1903, który wprowadzono do służby w 1907 roku. Zadanie opracowania nowej broni powierzono państwowemu arsenałowi Springfield Armory w Springfield, stan Massachusetts. Na czele zespołu konstruktorów stał major Julian S. Hatcher a do współpracy poproszono przedstawicieli National Rifle Association (cywilne stowarzyszenie sportu strzeleckiego). Prace projektowe rozpoczęto w 1919 roku, a ukończono w 1922 roku. Nowy karabin został przyjęty na uzbrojenie sil zbrojnych pod oznaczeniem U.S., Rifle, cal. .22, M1922 (indeks SNL B-17). Do 1924 roku wyprodukowano ok. 2 tysięcy egzemplarzy, do wykonania których wykorzystano część podzespołów z wcześniejszego karabinka.

Od 1926 roku była produkowana zmodyfikowana wersja oznaczana M1922M1 (a następnie po zmianie systemu oznaczeń przyznano nowe oznaczenie U.S., Rifle, cal. .22, M1). Do wersji tej przerabiano także naprawiane w Springfield karabinki M1922 nabijając im oznaczenie M1922M1.

W 1932 roku została przeprowadzona kolejna modyfikacja konstrukcji i od tego momentu karabin był produkowany pod oznaczeniem U.S., Rifle, cal. .22, M2. Po modyfikacjach wcześniejszych modeli M1922 otrzymywały one nabite oznaczenie M1922M2, natomiast przerabiane M1922M1 otrzymywały oznaczenie M1922M11. Karabiny M2 były produkowane do 1942 roku. W latach 1933-1942 wyprodukowano łącznie 11.172 egzemplarzy.

Dane techniczne:

Kaliber:
Amunicja:
Masa:
Długość całkowita:
Długość lufy:
 
Zasilanie:
5,6 mm
.22 long rifle
4,21 kg
1.110 mm
609 mm
(w tym część gwintowana 593 mm)
magazynek na 5 naboi

Opis konstrukcji:
Karabin powtarzalny zaopatrzony w czterotaktowy zamek ślizgowo-obrotowy. Lufa gwintowana, zaopatrzona w 6 prawoskrętnych bruzd o skoku 406 mm.

Zastosowano celownik przeziernikowy Lyman 48C, który współpracował z umieszczoną na wylocie lufy muszką z pierścieniową osłoną.

Łoże i kolba drewniane. Trzewik kolby wzmocniony stalową płytką.

Amunicja:
Stosowano amunicję bocznego zapłonu (indeks SNL T-1).

Naboje pakowano po 50 sztuk w kartonowe opakowania, 10 opakowań w pudełka mieszczące 500 naboi, a 20 pudełek w zbiorcze drewniane skrzynki mieszczące 10.000 naboi o masie 38,55 kg.

Szkolna Cartridge, Ball, Cal. .22, Long Rifle

Długość naboju:
Masa naboju:
Masa pocisku:
Masa ładunku miotającego:
Prędkość wylotowa:
25 mm
3,46 g
2,6 g
0,11 g
ok. 335 m/s

Pocisk ołowiany bez płaszcza.

Źródła:

Instrukcja TM 9-280 „Caliber .22 Rifles, All Types”, 1944 r.

Instrukcja TM 9-1990 „Small-Arms Ammunition”, 1942 r.

Instrukcja TM 9-2200 „Small Arms, Light Field Mortars and 20-mm Aircraft Guns”, 1943 r.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.