Karabin przeciwpancerny 14,5-мм противотанковое ружьё образца 1941 года системы Дегтярёва (ПТРД)

Karabin przeciwpancerny PTRD
Karabin przeciwpancerny PTRD

Historia konstrukcji:
Karabin przeciwpancerny PTRD był używany przez siły zbrojne ZSRR.

Opracował go w 1941 roku rosyjski konstruktor Wasilij Alieksiejewicz Diegtiariow. Karabin ten powstał w odpowiedzi na pilne zapotrzebowanie na broń przeciwpancerną piechoty zdolną powstrzymać niemieckie czołgi dokonujące na froncie pogromu oddziałów radzieckich. Do końca 1941 roku wyprodukowano 17.688 egzemplarzy, a rok później już 184.800 egzemplarzy. Po wprowadzeniu do służby nowych niemieckich modeli czołgów skalę produkcji znacznie zmniejszono.  Łącznie wyprodukowano 281.111 egzemplarzy.

Dane techniczne:

Kaliber:
Amunicja:
Masa broni:
Długość broni:
Długość lufy:
 
Długość linii celowniczej:
Szybkostrzelność:
14,5 mm
14,5×114
własna 17,3 kg
2020 mm
1350 mm
(w tym część gwintowana 1219 mm)
1208 mm
praktyczna 8-10 strz./min

Opis konstrukcji:
Dla ułatwienia obsługi broni zastosowano nietypowe rozwiązanie. Po strzale następował odrzut lufy wraz z komorą zamkową co po natrafieniu na występ ślizgowy powodowało samoczynne odryglowanie zamka i ekstrakcją pustej łuski. Sprężyna powrotna przywracała przednie położenie zamka. Dla oddania następnego strzału trzeba było tylko wprowadzić kolejny nabój i zamknąć komorę zamkową, co przy okazji napinało iglicę.

Lufa była zaopatrzona w hamulec wylotowy, natomiast stopka kolby w poduszkę amortyzującą odrzut.

Celownik ze stałą nastawą na 400 m i regulowany od 400 do 1000 metrów.

Amunicja:

Naboje pakowano w zbiorcze drewniane skrzynki mieszczące 170 sztuk.

Przeciwpancerna 14,5-мм с бронебойно-зажигательной пулей образца 1932 года (Б-32)

Długość naboju:
Długość pocisku:
Masa naboju:
Masa pocisku:
Masa ładunku miotającego:
Prędkość wylotowa:
154,5-156 mm
65,5-66,7 mm
195-205 g
62,6-64,65 g
30 g
965 m/s

Pocisk pełnopłaszczowy B-32 ze stalowym rdzeniem i umieszczoną w przedniej części (pod płaszczem) masą zapalającą.

Przebijalność pancerza (płyta ustawiona pionowo):

odległość grubość
100 m
300 m
500 m
40 mm
35 mm
30 mm

Przeciwpancerna 14,5-мм с бронебойно-зажигательной пулей образца 1941 года (БС-41)

Długość naboju:
Długość pocisku:
Masa naboju:
Masa pocisku:
Masa ładunku miotającego:
Prędkość wylotowa:
154,5-156 mm
49-51 mm
195-205 g
62,5-64,5 g
30 g
970 m/s

Pocisk pełnopłaszczowy BS-41 z rdzeniem z węglika wolframu i umieszczoną w przedniej części (pod płaszczem) masą zapalającą.

Przebijalność pionowego pancerza wynosiła 30 mm z odległości 500 m.

Przeciwpancerno-zapalająca ze smugaczem 14,5-мм с бронебойно-зажига-тельно-трассирующей пулей (БЗТ)

Długość naboju:
Długość pocisku:
Masa naboju:
Masa pocisku:
Masa ładunku miotającego:
Prędkość wylotowa:
154,5-156 mm
68,7 mm
195-205 g
59,4 g
30 g
995 m/s

Pocisk pełnopłaszczowy BZT ze stalowym rdzeniem i umieszczoną w przedniej części (pod płaszczem) masą zapalającą. W części dennej znajdował się smugacz.

Zapalająco-odłamkowa 14,5-мм с зажигательной пулей мгновенного действия (МДЗ)

Długość naboju:
Długość pocisku:
Masa naboju:
Masa pocisku:
Masa materiału wybuchowego:
Masa ładunku miotającego:
Prędkość wylotowa:
154,5-156 mm
70,6 mm
195-205 g
60 g
2,5 g
30 g
1000 m/s

Pocisk MDZ został wprowadzony do uzbrojenia w 1944 roku (jednocześnie z nowo opracowanym nkm PKP). Obsługi kbppanc otrzymywały taką amunicję ponieważ według instrukcji kbppanc mogły być używane jako broń przeciwlotnicza (ogień prowadził miał pluton lub kompania kbppanc). Jednakże używano ich zwykle do zwalczania miękkich celów takich jak stanowiska km, czy pojazdy lekko, lub nieopancerzone.

Ślepa 14,5-мм холостые

Długość naboju:
Masa naboju:
Masa ładunku miotającego:
118 mm
126 g
18 g

Amunicja szkolna.

W niemieckim katalogu zagranicznego uzbrojenia otrzymał oznaczenie 14,5 mm Panzerabwehrbüchse 783 (r).

Źródła:

Instrukcja „Справочник по патронам стрелкового оружия Советской Армии”,  1965 r.

Instrukcja „Краткий справочник по патронам стрелкового оружия Красной Армии калибра 7,62, 12,7 и 14,5 мм”,  1946 r.

Д. Н. Болотин „Советское стрелковое оружие”, 1990 r.

Praca zbiorowa „Оружие победы. Коллекция стрелково вооружения системы В. А. Дегтярева”, 1987 r.

Terry Gander, Peter Chamberlain „Enzyklopädie deutscher waffen 1939-1945”, wyd. Motorbuch Verlag, 2006 r.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.