Samolot myśliwski VL „Myrsky”

Samolot myśliwski VL „Myrsky”
Samolot myśliwski VL „Myrsky”

Historia konstrukcji:
Samolot myśliwski „Myrsky” (pol. burza) został opracowany w fińskich zakładach Valtion Lentokonetehdas. Zespołem konstruktorów kierował inżynier Arvo Ylinen, a oprócz niego w pracach udział brali Martii Vainio oraz Torsti R. Verokola.  Prototyp został oblatany 23 grudnia 1941 roku (numer ewidencyjny MY-1). Wkrótce ukończono dalsze maszyny przedseryjne MY-2 oraz MY-3 i finalny model MY-4 zaopatrzony we wzmocnione uzbrojenie obejmujące cztery karabiny maszynowe zamiast dotychczasowych trzech oraz jedynie dwóch w prototypie. Ten ostatni samolot został przekazany do testów eksploatacyjnych 26 lutego 1944 roku w eskadrze HLeLv 26. Po ich zakończeniu zamówiono 47 samolotów seryjnych poddanych pewnym modyfikacjom (numery ewidencyjne od MY-5 do MY-51). Ostatnie 5 maszyn z tej serii (numery ewidencyjne od MY-47 do MY-51) pozostało w fabryce i po zakończeniu działań wojennych zostały złomowane.

W fińskim muzeum Keski-Suomen Ilmailumuseo w Tikkakoski znajdują się kadłuby maszyn o numerach ewidencyjnych MY-5, MY-9 oraz MY-10

Samolot myśliwski VL „Myrsky”
Samolot myśliwski VL „Myrsky”

Dane techniczne:

Załoga:
Masa:
 
Rozpiętość:
Długość:
Wysokość:
Powierzchnia nośna:
Jednostka napędowa:
 
 
 
 
Prędkość maksymalna:
 
Prędkość wznoszenia:
Pułap:
Zasięg:
Uzbrojenie:
1 osoba
własna 2.337 kg
maksymalna startowa 3.213 kg
11,00 m
8,35 m
3,00 m
18,00 m²
1 silnik 14-cyl. w układzie podwójnej gwiazdy,
chłodzony powietrzem, doładowany,
typu Pratt & Whiney R-1830-SC3-G „Hornet” lub
Svenska Flygmotor STW C-3G
o mocy 1.065 hp przy 2300 obr./min
535 km/h na wysokości 3.400 m,
470 km/h na wysokości 0 m
15 m/s (6 min 24 s na 6.000 m)
9.500 m
980 km
4 km VKT 12,70 LKk/42 kal. 12,7 mm,
200 kg bomb

Samolot myśliwski VL „Myrsky”
Samolot myśliwski VL „Myrsky”

Opis konstrukcji:
Jednosilnikowy samolot zbudowany w układzie dolnopłata o konstrukcji mieszanej. Zastosowano chowane w locie podwozie w układzie klasycznym.

Umieszczony w szerokiej osłonie Townenda silnik napędzał trójłopatowe drewniane śmigło typu VLS 8002 o stałej prędkości obrotowej i średnicy 3.000 mm. Zapas paliwa wynosił 300 litrów.

Do naprowadzania uzbrojenia na cel wykorzystywano celowniki refleksyjne THm/44Kk produkcji zakładów Väisälä.

Uzbrojenie stałe samolotu stanowiły 4 fińskie karabiny maszynowe VKT 12,70 LKk/42. Pod skrzydłami wyrzutniki na 2 bomby po 100 kg.

Źródła:

Praca zbiorowa „Encyklopedia lotnictwa”, wyd. Debit, 1998 r.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.