Motocykl Rikuo Typ 97

Motocykl Rikuo Typ 97
Motocykl Rikuo Typ 97

Historia konstrukcji:

Motocykl opracowany w 1933 roku w japońskich zakładach Sankyo Nainenki K.K. (od 1936 roku nazwa zmieniona na Rikuo Nainenki K.K.) w Shinagawa, prefektura Tokyo.

Była to typowo militarna odmiana wcześniejszego modelu motocykla Typ 95 o poprawionych właściwościach terenowych. Podczas wojny był on produkowany także przez zakłady Nihon Jidosha. Łącznie w latach 1937-1945 wyprodukowano około 18 tysięcy egzemplarzy.

Dane techniczne:

Masa:
 
Ładowność:
Wymiary:
Rozstaw osi:
Jednostka napędowa:
 
 
Skrzynia przekładniowa:
Prędkość maksymalna:
 
Zbiornik paliwa:
własna 260 kg,
z wózkiem bocznym 460 kg
2.870 x 1.780 x 1.240 mm, prześwit 200 mm
1.524 mm
silnik 2-cyl. w układzie V, chłodzony powietrzem,
pojemność 1.208 cm3,
o mocy 30 KM przy 4.000 obr./min
3 biegi plus wsteczny
na drodze solo 120 km/h,
z wózkiem bocznym 85 km/h
23,5 litra

Motocykl Rikuo Typ 97
Motocykl Rikuo Typ 97

Opis konstrukcji:

Rama rurowa, stalowa. Zawieszenie z przodu widelec typu Castle, a z tyłu sztywne. Koło bocznego wózka było amortyzowane półeliptycznym resorem piórowym. Instalacja elektryczna o napięciu 6 V.

Czterosuwowy silnik dolnozaworowy (sv), dwa zawory na cylinder (po jednym dolotowym i wylotowym). Cylindry umieszczone pod kątem 45 stopni. Średnica cylindra 87,3 mm, skok tłoka 101,6 mm, stopień sprężania 4,5:1. Skrzynia biegów sterowana ręcznie, napęd na tylne koło był przekazywany za pomocą łańcucha. Wprowadzono także napęd koła bocznego wózka. Hamulce mechaniczne. Stosowano opony rozmiaru 4.75-18”. W tylnej części bocznego wózka mocowano koło zapasowe.

Motocykl Rikuo Typ 97
Motocykl Rikuo Typ 97

Źródła:

Tomasz Szczerbicki „Motocykle II Wojny Światowej”, wyd. L&L, 2006

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.