Samolot rozpoznawczy Fokker C.V (C.5)

Historia konstrukcji:

Samolot bliskiego rozpoznania opracowany w 1924 roku w holenderskich zakładach N.V. Nederlandsche Vliegtuigenfabriek (Fokker) w Amsterdamie. Pierwszy prototyp został oblatany w maju 1924 roku.

Samolot ten zaprojektowano jako konstrukcja modułowa dostosowana do zabudowy wielu rodzajów silników w układzie widlastym lub gwiazdowym oraz różnych rodzajów płatów. Proponowano wersje samolotu rozpoznawczego, dwumiejscowego myśliwca oraz lekkiego bombowca.

Wersje podstawowe:

A o powierzchni skrzydeł 37,5 m2,

B o powierzchni skrzydeł 40,8 m2,

C o powierzchni skrzydeł 46,1 m2.

W styczniu 1926 roku nowe wersje zastępujące poprzedni typoszereg:

D o powierzchni skrzydeł 28,8 m2 (półtorapłat z rozpórkami w kształcie litery V),

E o powierzchni skrzydeł 39,3 m2 (półtorapłat z rozpórkami w kształcie litery N).

Holenderskie siły powietrzne zamówiły pierwsze maszyny w wersji C.V-D które były napędzane silnikami Hispano-Suiza (12-cyl. w układzie widlastym, chłodzone cieczą) lub Armstrongs-Siddeley „Jaguar” (14-cyl. w układzie podwójnej gwiazdy, chłodzone powietrzem). Zakład Fokkera dostarczyły 67 egzemplarzy plus dwa kadłuby i komplety skrzydeł, z których wykonano w wojskowych warsztatach naprawczych dwie dodatkowe maszyny. W 1936 roku wszystkie pozostające w służbie maszyny wyposażono w silniki Rolls-Royce „Kestrel” II (12-cyl. w układzie widlastym, chłodzone cieczą) o mocy startowej 450 KM.

Kolejne 26 maszyn w wersji C.V-D zamówiono w czerwcu 1927 roku – napędzał je silnik Hispano-Suiza. Także w 19 z nich wymieniono silnik na  Rolls-Royce „Kestrel”. Maszyny otrzymały oznaczenia kodowe z przedziału od 590 do 641 oraz od 645 do 654.

Holenderska marynarka wojenna zakupiła w 1925 roku 6 maszyn C.V-C zaopatrzonych w podwozie pływakowe (oznaczenie kodowe Z-1 do Z-6). Problemy z eksploatacją wersji na pływakach spowodowały ich późniejszą przebudowę na standardowe podwozie kołowe. Takie same podwozie otrzymało także kolejne 18 maszyn w wersji C.V-E (otrzymały oznaczenia kodowe od Z-7 do Z-24). Ostatnie samoloty morskie zakończyły służbę w lecie 1939 roku.

Zastosowanie:

W momencie niemieckiego ataku w maju 1940 roku w służbie LVA wciąż znajdowały się 34 egzemplarze zapewniające bliskie rozpoznanie na korzyść wojsk lądowych. Stacjonowały one na lotnisku Ruigenhoek.

Dane techniczne wersji C.VI:

Załoga:
Masa własna:
Masa startowa:
Rozpiętość:
Długość:
Wysokość:
Powierzchnia nośna:
Jednostka napędowa:
 
Prędkość maksymalna:
Pułap:
Zasięg:
Uzbrojenie:
2 osoby
1.315 kg
1.915 kg
12,50 m
9,53 m
3,30 m
46,10 m2
12-cyl.
Rolls-Royce „Kestrel” II o mocy 450 KM
225 km/h
5.500 m
1.000 km
2 km FN-Browning M.36 kal. 7,9 mm,
200 kg bomb

Opis konstrukcji:

Uzbrojenie strzeleckie stanowił 1 stały karabin maszynowy FN-Browning kalibru 7,9 mm zabudowany w kadłubie strzelający przez krąg śmigła z wykorzystaniem synchronizatora oraz 1 ruchomy karabin maszynowy FN-Browning kalibru 7,9 mm zabudowany w kabinie obserwatora.

Na wyrzutnikach podskrzydłowych można było podwiesić 16 bomb odłamkowych o masie 8 kg lub 4 bomby burzące o masie 50 kg.

Źródła:

G.H. Kamphuis „The Fokker C V”, wyd. Profile Publications Ltd., 1966

Praca zbiorowa „Encyklopedia lotnictwa”, wyd. Debit, 1998

Internet:

http://www.dutch-aviation.nl/

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.