Pistolet sygnałowy 26-мм сигнальный пистолет системы Шпагина образца 1944 года (СПШ)

Historia konstrukcji:
Pistolet sygnałowy SPSz wz. 1944 opracował rosyjski konstruktor Georgij Siemionowicz Szpagin. Został przyjęty na uzbrojenie w 1944 roku (indeks ГРАУ: 56-Н-574). Model ten został opracowany na bazie pistoletu sygnałowego wz. 1943. Zmodyfikowano w nim mechanizm otwierający, którego dźwignia znalazła się w dolnej części mechanizmu spustowego.

Dane techniczne:

Kaliber:
Masa:
Długość całkowita:
Długość lufy:
Prędkość wylotowa:
Szybkostrzelność:
26,5 mm
własna 0,88 kg
220 mm
150 mm
60-80 m/s
10 strz./min

Pistolet sygnałowy SPSz wz. 1944
Pistolet sygnałowy SPSz wz. 1944

Opis konstrukcji:
Gładkościenna lufa stalowa. Brak przyrządów celowniczych.

Amunicja sygnalizacyjna
Amunicja sygnalizacyjna

Amunicja:

Do broni tego typu stosowano wiele rodzajów amunicji sygnalizacyjnej i oświetlającej.

Gwiazdki pojedyncze

Koloru białego, czerwonego, żółtego i zielonego. Świeciły 6,5 sekundy. Widoczność sygnału typu „gwiazdka” z odległości ok. 7 km.

Gwiazdki podwójne

Koloru białego, czerwonego, żółtego i zielonego. Świeciły 5,5 sekundy. Widoczność sygnału typu „gwiazdka” z odległości ok. 7 km.

Pociski dymne

Po upadku wydzielały intensywny obłok dymu przez 7 sekund (koloru czerwonego i niebieskiego). Widoczność sygnału dymnego z odległości ok. 2 km.

Flary oświetlające na spadochronie

Świeciły się przez 20 sekund. Wysokość wzlotu pocisku oświetlającego ok. 120 m.

Wszystkie rodzaje nabojów były zaopatrzone w łuskę kartonową. Przechowywano je w futerale mieszczącym 10 sztuk.

Źródła:

Instrukcja „26-мм Сигнальный Пистолет (СПШ) обр. 1944 г.”, 1979 r.

Instrukcja „26 mm Pistolet sygnałowy wz. 1978 i wz. 1944. Opis i użytkowanie.”, 1985 r.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.