Samolot szkolno-treningowy Bücker Bü 181 „Bestmann”

Historia konstrukcji:
Samolot szkolno-treningowy Bü 181 „Bestmann” był używany przez siły zbrojne Niemiec.

Został opracowany w niemieckich zakładach Bücker Flugzeugbau G.m.b.H. w Rangsdorf koło Berlina. Na czele zespołu projektowego stał Anders J. Anderson (konstruktor szwedzkiego pochodzenia).

Prototyp z cywilną rejestracją D-ERBV został oblatany w lutym 1939 roku, za jego sterami siedział Arthur Benitz.

W szkołach sił powietrznych Luftwaffe zaklasyfikowany do kategorii A2.

Od 1939 roku produkowany seryjnie w zakładach macierzystych, natomiast od 1942 roku licencyjną produkcję podjęto również w okupowanych holenderskich zakładach Fokker w Amsterdamie oraz w Protektoracie Czech i Moraw w zakładach Zliner Flugzeugwerke A.G. (dawne zakłady czechosłowackie).

Produkcja na potrzeby Luftwaffe do 31 stycznia 1945 roku:

Bü 181 A-0 – 7 egzemplarzy (Bücker)

Bü 181 A-0 – 18 egzemplarzy (Bücker)

Bü 181 B-0 – 55 egzemplarzy (Bücker)

Bü 181 B-1 – 855 egzemplarzy (Bücker 542, Zlin 181, Fokker 132)

Bü 181 B-2 – 445 egzemplarzy (Zlin 201, Fokker 244)

Bü 181 C-1 – 275 egzemplarzy (Bücker)

Bü 181 C-2 – 737 egzemplarzy (Bücker 1, Zlin 404, Fokker 332)

Bü 181 C-3 – 289 egzemplarzy (Bücker)

Samolot szkolno-treningowy Bü 181 „Bestmann” uzbrojony w granatniki przeciwpancerne Panzerfaust 100 m
Samolot szkolno-treningowy Bü 181 „Bestmann” uzbrojony w granatniki przeciwpancerne Panzerfaust 100 m

Użycie bojowe:

W marcu 1945 roku przystąpiono do organizacji trzech eskadr Panzerjagerstaffel których zadaniem miały być ataki na pojazdy pancerne. Tylko jedna eskadra Panzerjagerstaffel 3. ukończyła szkolenie i wykonała w kwietniu 1945 roku serię lotów bojowych.

Samolot szkolno-treningowy Bü 181 „Bestmann” uzbrojony w granatniki przeciwpancerne Panzerfaust 100 m
Samolot szkolno-treningowy Bü 181 „Bestmann” uzbrojony w granatniki przeciwpancerne Panzerfaust 100 m

Uzbrojenie zmodyfikowanych maszyn stanowiły 4 granatniki przeciwpancerne Pzf. 100 m umieszczone na i pod skrzydłami. W trakcie ataku lotem koszącym na pułapie 20-30 metrów otworzenie ognia następowało w odległości poniżej 150 metrów od celu.

Skrzydło samolotu szkolno-treningowego Bü 181 „Bestmann” z mocowaniem granatnika przeciwpancernego Panzerfaust 100 m
Skrzydło samolotu szkolno-treningowego Bü 181 „Bestmann” z mocowaniem granatnika przeciwpancernego Panzerfaust 100 m

Osłona silnika samolotu szkolno-treningowego Bü 181 „Bestmann” z celownikiem kołowym
Osłona silnika samolotu szkolno-treningowego Bü 181 „Bestmann” z celownikiem kołowym

Dane techniczne wersji Bü 181 A:

Załoga:
Masa własna:
Masa startowa:
Rozpiętość:
Długość:
Wysokość:
Powierzchnia nośna:
Jednostka napędowa:
 
 
Prędkość maksymalna:
Prędkość wznoszenia:
Pułap:
Zasięg:
Uzbrojenie:
2 osoby
475 kg
765 kg
10,60 m
7,85 m
2,06 m
13,50 m2
1 silnik 4-cyl. w układzie rzędowym,
chłodzony powietrzem,
typu Hirth HM 504 A o mocy 105 KM
210 km/h na wysokości 0 m
5,3 min na wysokość 1.000 m
5.000 m
850 km
brak

Opis konstrukcji:
Jednosilnikowy wolnonośny dolnopłat z zakrytą kabiną mieszczącą członków załogi siedzących obok siebie. Zbiorniki paliwa 100 litrów, oleju 4 litry umieszczone w kadłubie.

Zastosowano stałe podwozie w układzie klasycznym z kółkiem ogonowym. Koła główne rozmiaru 465×165 mm (rozstaw kół 1,9 m), a kółko ogonowe rozmiaru 265×85 mm.

Silnik napędza dwułopatowe śmigło drewniane o stałym skoku średnicy 2.100 mm. Prędkość lądowania 80 km/h. Droga startu wynosi ok. 250 m, natomiast lądowania ok. 120 m.

Źródła:

Heinz J. Nowarra „Die Deutsche Luftrüstung 1933-1945”, wyd. Bernard & Graefe Verlag, 1977 r.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.