Ciężki karabin maszynowy ZB 53

Historia konstrukcji:
Ciężki karabin maszynowy ZB-53 opracował Václav Holek pracujący w czechosłowackich zakładach Československá Zbrojovka a.s. w Brnie. Przyjęty na uzbrojenie armii czechosłowackiej pod oznaczeniem Těžký kulomet ZB-53 vz. 37. W okresie międzywojennym w ramach oferty eksportowej producenta został on zakupiony przez wiele państw i wprowadzony na uzbrojenie ich sił zbrojnych.

W drugiej połowie lat 30-tych XX wieku Iran zakupił dużą partię karabinów tego typu na potrzeby swoich sił zbrojnych. Poza standardową wersją używaną w piechocie był on także stosowany w broni pancernej – w czołgach rozpoznawczych Praga AH-IV-P oraz w czołgach lekkich TNH-P.

Ciężki karabin maszynowy ZB 53
Ciężki karabin maszynowy ZB 53

Dane techniczne:

Kaliber:
Amunicja:
Masa broni:
Masa podstawy:
Długość całkowita:
Długość lufy:
 
Zasilanie:
Szybkostrzelność:
7,9 mm
7,9×57 Mauser
18,86 kg
17,5 kg
1.105 mm
z tłumikiem ognia 678 mm,
bez tłumika ognia 635 mm
taśma na 200 naboi
regulowana 550 lub 750 strz./min

Ciężki karabin maszynowy ZB 53
Ciężki karabin maszynowy ZB 53

Opis konstrukcji:
Automatyka broni opierała się na wykorzystaniu odprowadzania gazów prochowych przez boczny otwór w lufie. Zamek ryglowany przez przekoszenie w płaszczyźnie pionowej. Mechanizm spustowy typu iglicznego. Regulator szybkostrzelności pozwalał na wybranie dwóch trybów ognia. Szybkowymienna lufa stalowa, bruzdowana, dla poprawienia chłodzenia była gęsto żebrowana poprzecznie. Zasilanie broni prawostronne z taśmy metalowej rozsypanej. Podstawa trójnożna typu ZB-308 lub ZB-309 ze składanym masztem przeciwlotniczym. Celownik wyskalowany do 2.000 m współpracuje z muszką umieszczoną nad wylotem lufy.

Amunicja:

Mosiężna łuska długości 57 mm, średnica kryzy 11,85 mm.

Zwykła

Długość naboju:
Długość pocisku:
Masa naboju:
Masa pocisku:
Masa ładunku miotającego:
Prędkość wylotowa:
80,6 mm
36,5 mm
27,15 g
12,8 g
2,9 g
762 m/s

Pocisk pełnopłaszczowy z ołowianym rdzeniem.

Ślepa
Wykorzystuje drewniany pocisk rozpadający się po opuszczeniu lufy (ładunek miotający 1,5 g prochu).

Źródła:

Terry Gander, Peter Chamberlain „Enzyklopädie deutscher waffen 1939-1945”, wyd. Motorbuch Verlag, 2006 r.

Internet:

http://forum.valka.cz/

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.